ı cekdıyını bıldırecek sesler cıxırdı.
-Deqıqlesdırmek ucun butun qarın bosluguna aparatda baxaq.
-Yaxsı hekım.
Tıbb bacıları onun tekerlı carpayısini suruyerek yuxarı mertebeye apardılar.Mənə isə yalnızca onun arxasınca baxmaq qalirdi. O yataqda bir qədər dikəlib başını arxaya çevirib mənə tərəf baxdı.Onun gözləri qəmli idi. Onun gözləri qəmli idi yoxsa qəmli olduguna məni inandirmaga calısırdı? Həyatda butun yaxın insanlar belə sizə xeyanət edərsə qarsinizdaki, səmimi qəlbdən ureyini parcalayib size verse bele inanmir, bu hereketine sebeb ola bilecek hiyleger bir fikir oldugunu dusunmeye baslayirsan. İndi o qarsimda aglayib menden uzr istese ne olacaq? Mən onu xestexanada doyə bilmərəm. Onun məndən uzr istememeyi mənim icimi rahatlasdirirdi. Onun daima saglam olmasini isteyirdim. Sonacan ona nifret ede bilim deye. Ona olan nifretim meni yasamaga vadar eden yegane sebeb idi desem? Hmm agını cixarmis olaram. Amma onu bagislamaq fikrim yox idi. İlahi bu fikrimde bele tam emin deyilem.
Cetın vezıyyet ıdı her hansı bır kes.Her sey nagillardaki kimi deyildi.

Cetın vezıyyet ıdı her hansı bır kese gore . Cetınlıyı ne onun qarsıma cıxmagı ne de onu oldure bılmemek deyıldı. Cetın olan bır vaxtlar onu sevecek qeder saf temız olmagım ıdı, ne yalan deyım qaranlıqdan ferqlenmeyen dunyama ısıq getırdıyını ve Allahın sebrlı oldugum ucun gonderdıyı hedıyye sanırdım. Ne bıleydım kı o eslınde susqunlugumun cezası olacaq.
Evdən düz 4 il uzaq qaldıqdan sonra öz doğma yurduma qayıtmaq həm sevindirici həm də üzücü idi...Mən Tibbi almaniyada oxumuşdum və atamın bütün qarşıdurmalarına rəğmən Azerbaycana dönmüşdüm. Arzum burdakı tibb sisteminde biraz cox deyil biraz deyisiklik etmek insanlar üçün sözün heqiqi menasinda ümid yeri olmaq idi. Atama xeber vermeden geldiyim üçün tebii olaraq aeroportda meni qarsilayan hec kes yox idi... Öz evime qayitdiqda ise evin önünde bir tecili maşın arabası ve coxlu sayda insan var idi. O an hiss etdiyim qorxu ve heyecan... Unudulmasi cetin bir