içi yanırdı.
-Gedək?!...
-Humay, xahiş edirəm, evinə qayıt...Sən Aygünü tanımırsan..Onun psixologiyası tamamilə pozulub, yaddş pozğunluğu yaşyır...Dünən nə yeyib, nə deyib, bugün bilmir...
-Axı niyə onu seanslara aparmırsan?...
-Yaddaşı pozulmuş adam?!...Dəfələrlə evə tanınmış həkimləri dəvət eləmişəm, faydası olmur...
-O, sənin üçün bu qədər dəyərlidir?-incik səslə soruşdu.
Humay heç özü də başa düşə bilmədi ki, gözləri niyə dolur.Oqtay əlinin tərsi ilə onun yanaqlarına süzülən göz yaşlarını sildi.
-Ağlama...Bizim aramızda heç nə olmayıb...Mən sadəcə onun sağalmasını istəyirəm...Tez-tez yanına getməyimə səbəb budur...
-Amma o, səni öpdü...Mən gördüm..Onun sənə qarşı hissləri var...
Oqtay onun başını sinəsin sıxıb sakitləşdirdi.Humayın axan göz yaşları onun köynəyini islatmışdı.
-Humay, nəyə deyirsənsə, and içməyə hazıram, amma inan mənə...
-İnanıram...
* * *
Ruslan qapını hirslə çərpıb evə girdi.İri addımlarla zala girdi.Rəsul dəli kimi gəzib gülürdü.Ruslan zala diqqət yetirdi.Yerlərdə boşalmış viski şüşələrivar idi.
-Rəsul, danışmalıyıq!
-Ooo, qardaşım gəlib...Gəl bura səni bir öpüm....Xa...
Rəsulun danışığından hiss olunurdu ki, qədərindən artıq içib.Rəsul ayaqları dolaşa-dolaşa gəlib Ruslanın qarşısında dayandı.Gözləri xumarlanırdı.Yıxılmamaq üçün Ruslanın çiyindən tutdu.Onu bağrına basdı.Ruslan qardaşının halına acıdı.
-Nə olub sənə?...Bu nə haldır belə?!...
-Heç,qardaşım mənim...Heeeeeçççç...
-Yenə içmisən?...Offf,Rəsul!...Sən nə vaxt ağıllanacaqsan?!...Anla artıq!...Humay sənə qardaş gözü ilə baxır...Sənin xətrinə mən qayıtmağı əngəllədim, amma bu qədəri də yox!...Özünə gəl!...Gəl gedək səni özünə gətirək!...
Ruslan bunu deyib Rəsulun qolunu boynuna keçirdib onunla ayaqyoluna addımlamağa başladı.Rəsul yıxıla-yıxıla gedirdi...
Artıq 20 dəqiqədən sonra Rəsul divanda əyləşib gözlərini məchul nöqtəyə zilləmişdi.Ruslan onun qarşısındakı balaca stola kofeni qoydu.Özü isə qardaşının yanında əyləşdi.
-Niyə?...
Rəsulun sualından Ruslan azacıq