olacaq...
-Hansı oyunu oynadığını bilsəydik...
-Çox yaxında...
30-CU BOLUM
Humay gözlərini onun bozaçalar gözlərindən çəkə bilmirdi.Sanki nəfəs almağı belə unutmuşdu.Əli hələ də Oqtayın ürəyinin üstündə idi.Oqtayın nəfəsini üzündə hiss edəndə gözləri ixtiyarsız olaraq yumuldu.Oqtay daha da yaxınlaşıb onu bərk qucaqladı.
-Oqtay...-səsi titrədi.
-Sus...Yalvarıram...Sus...
Humay da gücsüz qollarını qaldırıb onu qucaqladı.Gözündən süzülən yaş damlaları onun pencəyininin üstünə düşürdü.
-Ağlama, yalvarıram..
Oqtay Humayın üzünü əlləri arasına aldı.Humayın göz yaşları dayanmaq bilmirdi.
-Axı...niyə?...
-Humay, yalvarıram...Sus...Onsuz da yaralıyam...
-Oqtay, niyə mən?!...Niyə?!...
-Sənin gözlərindəki o məsumluq mənim ağlımı başımdan almışdı onsuz da...
-Necə?!...Oqtay, yalvarıram, danış...Nolar...
Oqtay udqunubun Humayın gözlərinə baxdı.
-Oqtay?!...Nə oldu sənə?!
Humay təlaşlanmışdı.Çünki Oqtayın gözlərindəki ağrını, kədəri, acını göz yaşları ilə bərabər gördü.
10 İL ƏVVƏL...
-Səlim əmi, axı niyə???...
-Off yaa...Oğlum, nə niyə?!...
-Niyə atam bu barədə susdu?!...
-Susmaq?!...Oqtay, mən atanı çox yaxşı tanıyıram..
Oqtay gözü az qala kəlləsindən çıxırdı.Əəsbini güc-bəla ilə boğdu.
-Yəni?!...
-Ramil bütün faktları bir yerə toplamaq istəyirdi...Qədirin bütün cinayətlərini...
-Axı atam bunu necə başa düşüb?!...
-Bilmirəm...Mən də şübhələndim, amma axıra qədər getmədim!...Axmağam mən!...Dostumu qoruya bilməyəcək qədər əclafam!...Ailəmi təhlükəyə atacaq qədər keyəm!...Axı niyə?!...Niyə?!...Niyə mən o lənətəgəlmiş sənədləri imzalayarkən o detala fikir vermədim?!...NİYƏ?!..
Səlim bunu deyib hirslə stula çökdü.Oqtay anlaşılmaz baxışlarla əlindəki qovluğa baxırdı.Gözləri sanki çuxura düşmüşdü.Boğazı qurumuşdu.Dodaqlarını yaladı.
-Məni göndərin!...
Səlimin gözləri dəhşətdən böyüməyə başladı.Yerində dik atıldı.
-NƏ?!...
-Doğru eşitdiniz,Səlim əmi! Məni gpndərin o lənətəgəlmiş holdinqə!...Bəlkə mən öyrənə bildim niyələri...
-Oğlum, məndən bunu