ı güc-bəla ilə qopardıb onun qolundan kobud şəlikdə dartan adamın ardınca getməəyə başladı.Gözlərindən tökülən yaşlar dayanmırdı.Son dəfə dayanıb arxaya baxdı.İkisi də vecsizcəsinə gülümsəyirdilər...
Yaşlı adam onun qolundan daha kodubcasına dartdı....
* * *
Humay əlini astaca onun üzündə gəzdirirdi.Sol tərəfdəki çapıq, sağdakı yara, alındakı izlər...
Humayın gözləri təzədən dolmağa başladı.
-Bütün bunlar mənə görə oldu?!...
-Humay, yalvarıram, ağlama...
Oqtay əlinin tərsi ilə onun yanaqlarına süzülən göz yaşlarını sildi.Humay əlini onun ürəyini üstünə qoydu.
-Çox ağrıyır?
Oqtay susub ona cavab vermədi.Sadəcə Humayın gözlərinə baxırdı.
Oqtayın gözləri də yavaş-yavaş dolmağa başladı.Humayın qəlbinə iynə batdı sanki.Barmaqları ilə onun gözündən astaca süzülən göz yaşlarını sildiş
Humay ağlamsınaraq ucadan soruşdu:
-Mənə görə oldu?!...Sənin başına gələnlər..Hamısı mənim ucbatımdan gəldi, hə?!...
Oqtay başını qaralan göyə qaldırdı.Humay gücsüz əlləri ilə onu qaucaqladı.Başını sinəsinə qoyub dah bərk ağlamağa başladı.Oqtay əlləri ilə ona bərk sarıldı.
-Bağışla məni,Oqtay..Bağışla...Səni daha öncə tanımadığım üçün...
-Sus...Sənin günahın yoxdur...
-Yox...Var...Mən kor olmuşam...
Humay başını aldırıb onun gözlərinə baxdı.
İkisi daha yaxın idi bu dəfə...Fuad demək olardı ki, bütün viski şüşəsini içib qurtarmışdı.Sərxoş olduğu hər halından bəlli idi. Yıxıla-yıxıla ayağa qalxdı.Divardan sürtünərək birtəhər özünü vanna otağına çatdırdı.Kranı açıb üzünə şırıltı ilə su vurdu.Bir dəfə...İki dəfə...Üç dəfə...
Gözlərindəki duman yavaş-yavaş çəkilməyə başlandı.Əlini çanağın qıraqlarına qoyub krandan şırıltılı axan suya key kimi baxdı.Başını silkələyib kranı bağladı.Dəsmal götürüb üzünü silməyə başlad.Güzgüdəki əksinə baxdı.
"İlahi!...Mən nə edirəm axı?!...Niyə mən hər şeyi xatırlamaq istəyirəm?!...Oqtay...Onun dedikləri...Axı nə?!..Nə demək istədin sən,Oqtay?!...Mən niyə sənə nifrət etməliyəm axı?!....Niyə?!..."
Hirslə dəsmalı asıb vanna otağından çıxdı.Başı