mənim nələr yaşadığımı bilmirsən....
-Oqtay..
-Humay, mənə belə baxma...
-O zaman danış...Hər şeyi...Bilməyə haqqım var...
-Aygün o adamın yanında çalışırdı.Nədənsə şübhələnmişdi...Humay, bəlkə bu məsələni bağlayaq?!...Hər dəfə düşünəndə beynim dumanlanır...
-Oqtay, mən sənin başına gələnləri bilmək istəyirəm..
-Bilməsən yaxşıdır...Sən təsəvvür edə bilməzsən bütün bunları yaşamaq nə deməkdir...
Humayın gözləri təzədən doldu.Oqtay əlini onun üzündə gəzdirdi.Astaca onun üzünü özünə tərəf yaxınlaşdırdı.
-Ağlama..
Oqtay Humayı bərk qucaqladı.
-Mən evə istəyirəm,Oqtay...
-Gedək...
-Bəs Aygün?!...
Humay cavab ala bilmədi.Oqtay soyuq baxışlarla onu susdurdu.
-Yaxşı, gedək...
Oqtay Humayın çiyinlərini qucaqlayıb maşına tərəf getməyə başladı.
* * *
Səhər hamı üçün bir cür açılmışdı...
Humay çarpayıdan qalxmaq istəmirdi.Dizlərini qucaqlayıb başını dizləri üstə qoymuşdu...
Sunay tez-tez pəncərəyə nigaran baxışlarla baxırdı...
Oqtay Fuadın ayılmasını gözləyirdi...
Qədir hiyləgər təbəssümlə kabinetində əyləşmişdi...
* * *
-Fuad, oyan!
Fuad gözlərinə düşən gün işığından gözlərini açdı.
-Oqtay?!...
Oqtay onun nə demək istədiyini başa düşdü.Gecə evə gələndə qovluqları açıq,Fuadın isə yatağında uzandığını görmüşdü.
-Sən...
-Mən nə, Fuad?!....Narahat olma, divanda yatmışam...Eşıdırəm səni...
-Əsl mən səni eşidirəm, Oqtay!...Sənin qanunsuz işlərlə nə əlaqən var?!...
-Fuad, sən kimsən ki, mənim işlərimə burun soxursan?!...
Fuad qızmış aslana döndü.Çarpayıdan qalxıb Oqtayın qarşısında dayandı.Hirsindən az qala partlyırdı.
-Kiməm?!...Oqtay, əsl sən kimsən?!...Sən mənim tanıdığım adamsan?!...Məni ölümdən xilas edən, adam olmaq çaba göstərən, məni mən edən sən deyilsən?!...
-İlahi!...Fuad, sonra?!...
Oqtayın soyuqqanlılığı, sərtliyi Fuadı cin atına mindirdi.Onun yaxasından tutub hirslə divara çırpdı.
-Sonra?!...Sənə sonrası lazımdır?!..Məni adam edən biri gedib özünü cəhənnəmə atır!...
Oqtay onun qızarmış gözlərinə baxdı.Fuadın əllərini yaxasından