n gördüklərindən dəhşətə gəldi.Kamal sanki ruhsuz bədən kimi idi.Key kimi Rəsula baxırdı.
-Ata...Sən get..Onunla mən danışaram...
Kamal arxaya çevrilib Ruslana baxdı.Ruslan atasının gözlərindəki kədəri göz yaşı ilə birgə gördü.
-Ata, sakitləş,-deyib onu bərk qucaqladı.
-Oğlum, mən...mən...artıq dözə bilmirəm...Humayı yaxşı tanıyıram...
-Bilirəm, ata...Sakitləş....
"Off, Rəsul!...Sənin bu dəliliyin nə vaxt bitəcək axı?!..."
-Ata, sənin işin var..Get...Mən qardaşıma baxarm, narahat olma...
-Yaxşı, amma...
-Ata, xahiş edirəm, ağlama...Qulluqçulara de ki, gəlməsinlər....İkimiz olacağıq evdə...
Kamal əlinin tərsi ilə göz yaşlarını sildi. Rəsula yaxınlaşıb əlini alnına qoydu.
-Mənim balam...Axı niyə?!...
Alnından öpərək zaldan çıxdı.
-Off,Rəsul...Sən nə vaxt ağıllanacaqsan axı?!...
-Russllaaaaaannn...
-Anqırma eşşək kimi!...Burdayam...
Rəsul divanda qalxıb əyləşdi.Başını əlləri arasına aldı.Baxışlarını döşəməyə dikdi.Ruslan başını hirslə bulayıb onun yanında əyləşdi.Rəsul birdən dəli kimi gülməyə başladı.
-Ya Rəbbim!...Səbr!...Rəsul, özünə gəl artıq!!!
-Mən?!
-Yox bir-mən!!!
Ruslan isə gülməyində idi.Ayağa qalxıb gəzmək istəyəndə yıxıldı.
-İlahi!...Rəsul, ağlını başına yığ!
Ruslan ayağa qalxıb Rəsulun yanına gəldi.Onun qolundan tutub ayağa qaldırdı.
-Ruuuusssslllaaaaann...
Rəsul ona baxıb başını hirslə yellədi.Qardaşını güc-bəla ilə divana uzandırdı.
-Ruuuussslllaaaannnnn...
-Eşidirəm!...
-Oqtay məndən nə istəyir axı?!...
-Heç nə..Oqtay səndən heç nə istəmir,qardaşım...Sən ondan istəyirsən... 10 il əvvəl istədiyin kimi...
Rəsul gözlərini açıb Ruslana baxdı.
-Niyə?!...Niyə, Ruslan?!...
-Nə niyə?!
-Niyə o mənim həyatımı xilas etdi?...
-Rəsul, bu nə axmaq sualdır?!...
-Mən istəmədim...Başa düşürsən, ya yox?!...İs-tə-mə-dim!...Amma o hər şeyə rəğmən məni xilas elədi...
-Bir dəqiqə!...Mən nəyi bilmirəm?!...
-Mən yaşamaq istəmirdim, amma o yaşatdı məni...
Rəsul bunu deyib Ruslana baxdı.Ruslan onun baxışlarında nələr görmədi...
* *