ı adam bunu deyib dəli kimi gülməyinə davam elədi.Fuadın gözündən süzülən damlalar durmaq bilmirdi.Qolunu onun əlindən xilas etmək istəyəndə daha bərk sıxılırdı.Fuad güzsüz olduğunu başa düşürdü.Onsuz da o evdə onu daima əzirdilər, tapdalayırdılar...
-Aha!...Gəldilər...Gedirik!...
Yaşlı adam onun qolundan daha kobud tutub dartmağa başladı.Fuad ayaqlarını yerə mıxlatdırıb getmək istəmirdi.Bu vaxt qara maşından düşən 2 qara paltarlı adam onlara tərəf addımlamağa başladılar.
Fuadın gözlərində qorxu, ümidsizlik, yalvarışlar oxunurdu...
Fuad bunları xatırlayanda maşını kəskin hərəkətlə bir kənara sürdürüb saxlatdırdı.Kürəyini arxaya söykədib gözlərini yumdu.Hər dəfə uşaqlığını xatırlayanda özündən asılı olmayaraq titrəyirdi.
-İlahi!...Mən niyə bunları xatırlayıram axı?!...Niyə?!...
Gözlərini açanda damlalar süzülməyə başlandı.
-Oqtay...Axı sən nə edirsən?!...Məni bataqlıqdan çıxartdın, amma özün...Yox, buna imkan verməyəcəm!...
Maşını işə salmaq istəyəndə telefonuna mesaj səsi gəldi.Cəld telefonu çıxardıb oxudu.
"Fuad, səninlə axşam evdə danışacam.İndisə het ananın yanına..."
Oqtaydan idi.
Fuad başını arxaya söykədib gözlərini təkrar yumdu.
-Oqtay, görəsən sənin kimi insan varmı dünyada?!...

33-CU BOLUM
Oqtay dənzikənarı bulvarda əllərini cibinə qoyub fikirli gızirdi.İnsanların ona qəribə baxışlarına və onun arxasınca danışmalarına öyrəşmişdi artıq.
Boş skamyaların birrində əyləşidi.Dirsəklərin dizlərinin üstünə qoyub azacıq qabağa əyildi.
"Niyə?!...Niyə mənim həyatım belədir?!..."
Yanında sərbəst şəkildə birinin əyləşməsi ilə dodaqlarında xəfif təbəssüm yarandı.
-Eşidirəm,Oqtay bəy...Buyurun!
-Cənab kapitan, sözümü çox uzatmayacam...Bir həftədən sonra depodan bütün mallar çıxardılıb xaricə satılacaq...Əgər buna imkan verməsəniz...
-Narahat olmayın,Oqtay bəy..O, bizim işimizdir...Başqa nəsə demək istəyirsinizmi?
-Hə..."EL HOLDİNQ"in iflası labüddür...Humay xanımın qərarını gözləyirəm...
-Bəs "JASMİN HOLDİNQ" necə olacaq?!...
Oqtay kürəyini