başını ona tərəf çevirib narahat dolu baxışlarla Nərgizə baxdı.
-NƏ?!...
Nərgiz böyümüş gözlərlə Oqtaya baxdı.Gözlərindəki təəccüb, narahatçılıq, sevgi, təşəkkür bir-birinə qarışmışdı.Oqtay ona baxaraq sükanı idarə edirdi.
-Nərgiz, sən mənim evimə gələ bilərsən?!...
Humayın səsində getdikcə artan narahatçılıq Oqtayın içini titrətdi.Humay halsız halda zəngi sonlandırıb Oqtay baxdı.
-Rəsulla Fuadı bir yerdə xilas eləmisən?!...
Oqtay Humaya baxdı.
-Bu taledir, Humay...Tale...Mən təsaüflərə inanmıram...
* * *
Fuad Rəsulu divara sıxaraq ucadan qışqırırdı.
-Bura bax, Rəsul!...Əgər sən Oqtaya zərər verməyə qalxışsan, and içirəm ki, səni öz əllərimlə məhv edərəm!...Eşidirsən?!...
Rəsul özünü itirmişdi.
-Fuad...Sən...sən nə danışırsan?!...Mən axı...
-Sus!!!
Fuad bunu deyib onun yaxasından daha bərk tutdu.Rəsul hər dəfə onun gözlərinə baxanda sanki içinə iynə batırdı.
Fuadın bədəni əsəbindən dolayı titrəyirdi.Rəsulu divara daha bərk sıxdı.
-Sən elə bilirsən ki, mən hç nəyi xatırlamıram?!...Doğrudur,yaddaşımı itirmişdim...Amma indi...
Fuadın səsi əsəbi və gərginlikdən dolayı titrəyirdi.Gözləri qızarmışdı.
Kəirm baba onları ayırmaq üçün yaına gələndə Fuad qışqırdı:
-Yaxın gəlməyin!...
Oğlunun səsindən bir anlıq qorxuya düşən Sunayın dizləri titrədi.Qabağa getmək istəsə də, gücü qalmadı.Səidə bacısının halını görəndə onun qolundan tutdu.Turalla Günay isə daşa dönmşü vəziyyətdə onları seyr edirdilər.
-Rəsul, səninləyəm!!!
Fuad amiranə səsi hamını bir anlıq diksindirdi.
-Fuad, əl çək məndən!...
-Əl çəkim?!...
Fuadın kinayəli danışığı Rəsulu cin atına mindirdi.Nə qədər çabalasa da Fuadın əllərindən xilas ola bilmədi.
-Sən Oqtayı rahat buraxmasan, mən də səni rahat buraxmayacağam!...
-Mənim Oqtayla işim yoxdur...
Aaa..Doğrudan?!...Pardon, qardaşım, bilmirdim...
Rəsul Fuadın kinayəli danışığından qorxmağaa başladı.Udqunub ona baxdı.
-Bura bax, Fuad...Bilmirəm Nərgiz sənə nə deyib, amma...
-Nərgiz?!...Sən utanmaz-utanmaz onun adını dilinə də alırsan