ə ayağa qalxıb Rəsulun yaxasından tutdu.Onu divara çırpdı.
-Sən, əclaf, sussan yaxşıdır!
Fuadın hirs və əsəblə danışması hamının nəzərlərni onlatra yönləndirdi.
Oğlum...
Sunayın zəif səsi hamının ürəyinə iynə kimi sancıldı.Oqtay onun yalvarış dolu yaşlı baxışları gördü.İri addımlarla Fuada yaxınlaşdı onun qolundan tutdu.Fuad sanki ayıldı.Böyümüş gölərindəki hirs yavaş-yavaş sönürdü.Rəsuli son dəfə divara sıxdı.
-Bura bax, Rəsul bəy həzrətləri!...Əgər bir də Oqtay zərər verməyə çalışsan...Nəyə deyirsənsə and içməyə hazıram!...Səni öz əllərimlə gəbərdərəm!...Eşitdin?!...
Rəsula sanki nəfəs çatışmırdı.Boğulurdu.Əlləri ilə Fuadın əllərindən xilas olmağa çalışırdı.
Oqtay Fuadın qolundan tutub onu bir kənara çəkdi.Fuad yenidən Rəsula hücum etmək istəyirdi ki,Oqtay onun sinəsindən itələdi.
-Fuad, özünə gəl artıq!...
Oqtayın hökmlü və əmin səsi hamını diksindirdi.Fuad hisrli baxşlarla Rəsula baxdı.
-Sənə sonuncu xəbərdarlığımı edirəm, Rəsul!...Əgər bir daha qarşımıza çıxıb da Oqtaya zərər verməyə çalışsan, səni öz əllərimlə gəbərdəcəm!...Aydındır?!...İndisə rədd ol!!!
Fuadın getdikcə yüksələn səs tonu Rəsulu diksindirdi.Cəld qapını açıb evi tərk elədi.
Oqtay Fuada baxıb başını buladı.
-Fuad, bu nə deməkdir?!...
Fuad qızmış şir kimi çoşdu.
-Oqtay, bu əclaf mənim əsəblərimlə oynayır...Və bunu sən məndəən də gözəl bilirsən!!!...
Oqtay soyuqqanlılığımı qoruyub saxlayaraq divanda əyləşdi.Başını əlləri arasına aldı.
-Fuad, mən nəyi bilmirəm?!...
Ani gözlənilməzlikdən verilən suala Fuad diksindi.Gərgin və narahat addımlarla otaqda gəzməyə başladı.
-Fuad, səndən söz soruşuram!!!
Fuadən bədəni gərginlikdən dolayı titrəyirdi.Gözlərini dəfələrlə açıb yumdu.Dərindən nəfəs aldı.
-Oqtay, mən sadəcə bu əclafın sənə düşmən gözü ilə baxmasına dözə bilmirəm!...
-Lənət şeytana!....Fuad, adam kimi danış!...
Oqtayın əsəbindən dolayı yüksələn səsindən Hamı diksindi.Sunay gözüyaşlı oğlunu izləyirdi.
-Oqtay, sən məni adam elədin!...Mən ölmək üzrəykən məni