b bərk qucaqladı.Onun da gözləri yaşarmışdı.
Kərim baba Turalla Günaya baxdı.İkisi də yerindəcə daşa dönmüşdülər.
Sanki evə ölüm səssizliyi çökmüşdü.
Nərgiz qaçaraq Fuada çatdı Onun qolundan tutub dayandırdı.
-Dur!...
-Lənət şeytana!...Nərgiz, nə var?!...
Nərgiz Fuadın onun üstünə qışqırdığını görəndə əsəbləşdi.
-Fuad, mənimlə adam kimi danış!...
Fuad hirslə Nərgizə baxdı.Yukmruqlarını sıxdı.
-Səninlə?!...Adam kimi?!...
Fuad dəli kimi gülməyə başladı.Nərgiz onun bu halından qorxmağa başladı.
-Nərgiz, aləmi özünə güldürmə!...Sən bunu kimə-kimə mənə deyirsən, hə?!...Bəs özün niyə adam kimi davranmadın?!
Fuadın acı dolu kinayəli danışığı Nərgizin gözlərini doldurdu.
-Mən sənii fərqli sanmışdım, Fuad!...Düşünürdüm ki, kim desə, sən deməzsən!....Amma yanılmışam...
-Sən mənimlə bir əşya kimi davrandın, Nərgiz...Unutmusan deyəsən?!...
Nərgizin dolmuş gözlərindən axan göz yaşı Fuadın yumşalmasına səbəb oldu.Birsini bir anlıq unudu Nərgizi sinəsinə sıxdı.
-Bağışla, Nərgiz...İnan ki, mən belə demək istəmədim...Sadəcə olaraq Rəsil əclafı...
Nərgiz qolları ilə onu qucaqladı.Göz yaşları dayanmadan xırdı.
-Xahiş edirəm...Sus....Nə olar...
-Bu-odur?!...
Nərgizin başını qaldırıb Fuada baxdı.Fuadın gözlərindəki kədəri bir daha gördü.
-Sən onu haradan tanıyırsan axı?!...
-Orada dediklərim düzdür...
Nərgiz Fuadın səsindəki ağrını hiss etdi.Fuad barmaqları ilə Onun yanaöına süzülən damcıları sildi.
-Nərgiz, axı sən onda nə tapmısan?!...
-Bilmirəm ki...Səhv idi...
Nərgiz gözlərini Fuadın gözlərindən çəkə bilmirdi.İkisi də nəfəs-nəfəsə, göz-gözə dayanmışdılar.
Fuad özünü ələ alıb Nərgizin çiyinlərindən tutub onu özündən bir az uzaqlaşdırdı.
-Nərgiz, sən onun necə sevə bilərsən axı?! İllərlə Humayı sevən birini necə sevə bilərsən?!...
Nərgizin göz yaşları sel kimi axırdı.Gözlərini Fuaddan ayırmadı.Sanki sehirlənmişdi.
-Sən...hardan...bilirsən?!...
-10 ildir ki, bilirəm, Nərgiz...
-10 il?!
Nərgizin göz yaşlarını əlinin tərsini ilə silməyə