kənara itələdi.Nərgiz özün bir anlıq itirərək arxası üstə yerə yıxıldı Qollarını ilə özünü bərk qucaqlayıb ağlamağa başladı.
Fuad arxasına baxmadan hirslə oradan uzaqlaşdı.Ətrafda heç kim görünmürdü.Fuad hirslə gedirdi.Hara gedirdi, özü də bilmirdi.
10 İL ƏVVƏL...
Hər ikisi də gözlərini qaranlıqda açdılar.Fuadla Rəsul bir-birlərinə qorxu dolu baxışlarla baxdılar.
Bura balaca otağa oxşayırdı.Pəncərədən görünən ay işığı otağı azacıq işıqlandırırdı.
-Hardayıq biz?...
Fuadın qorxa-qorxa soruşduğu sözdən Rəsul diksindi.Qorxa-qorxa ətraflatra baxdı.
-Mən nə bilim hardayıq?!...
Kobud və qorxaqlıqla verilmiş cavabdan Fuadın gözləri təkrar doldu.Dizləri qucaqladı.
-Sən bura necə düşmüsən axı?!...
Rəsul ona əsəblə baxıb ayağa qalxdı.
-Mən sənin kimi qorxaq deyiləm!...
-Mən sənə heç nə demədim axı?!...
Fuadın səsi getdikcə yazıqlaşırdı.Göz yaşları çırılmış şalvarının üstünə düşdü.
Rəsul ona yaxınlaşıb yaxasından tutub hirslə qaldırdı.Fuad yaşarmış və qorxaq baxışları ilə Rəsula baxdı.Rəsulun gözləri hirsindən dolayı partlayırdı.
-Bura bax, balaca qorxaq!...Bir daha məni narahat etmə!...Aydındır, zibilçə?!...
Fuad qorxa-qorxa udqunub başı ilə trəsdiqlədi.Rəsul onu divara çırpdı.Fuadın kürəyi sanki od tutub yanırdı.Gözüyaşlı halda yerə çökdü.Gözünə foto sataşdı.Əlinə aldı.Gözəl qız şşəkli idi.
-Ey sən, onu ver mənə!!!
Rəsulun hirslə ona tərəf gəlməsi ilə foto əlindən yerə düşdü.
-Bir daha mənimkilərə toxunma, murdarın biri!...
Rəsul bunu deyib fotonu qaldırıb cibinə qoydu.Fuadın yaxasından tutub onu hirslə divara çırpdı.Fuadın gözlərinə qaranlıq çökdü.
Qapının çırpılaraq açılması hər ikisini diksindirdi.
-Burda kimsə varmı?!...
Bu tamam başqa səs idi...
Oqtay həyəcanlı addımlarla onlara yaxınlaşdı.
-Adınız?!...Lənət şeytana!...Adınız nədir?!..
Oqtayın hökümlü səsi hər iksini də qorxutdu.
-Mən Rəsulam!...Day bu kimdir tanımıram!!!
-Bura bax, Rəsul!...Əsəblərimlə oynama!!!
Oqtay Fuada yaxınlaşıb dizlərini yerə atdı.Onun başını əlləri arasəna