f çəkdi.
-Sənə yaşamaq üçün təzə ümid versəm, nə edərsən?!...
Fuadın qorxu dolu baxışları dolmağa başladı.
-Mən...yaşamıram...Ölüyəm...İllərin ölüsüyəm...
-Niyə elə danışırsan?!..
-Heç kim məni sevmir...
-Amma mən sevəcəm...Söz verirəm...
-Əgər sən məni sevsən, məni səni heç vaxt buraxmayacam...Söz verirəm!...
Fuadın fəryad dolu səsi və yalvarış dolu baxışları Oqtayın gözlərini yaşartdı.Fuadı asta hərəkətlə sinəsinə sıxdı.
-Mən sənə hər şeyi öyrədəcəm, balaca qardaşım...Hər şeyi...
* * *
Kamal başını əlləri arasına alıb kabinetində otumuşdu.Ayağa qalxmaq istəyəndə başı gicəlləndi.
"İlahi!...Oğlum bunu bilə-bilə susdu...Axı niyə?!...Ni-yə?!...Ruslan, sən niyə susdun?!...Mən illərdir ki, bu adamı axtarıram, amma burnumun ucunda idi...Oqtay...Mən nə edəcəyəm indi?!"...
Birdən səs-küy eşitdi.Anlaşılmaz baxışlarla ayağa qalxıb qapıya tərəf addımladı. Başı hələ də gicəllənirdi.Dəstəyi burub qapını açdı.Səs-küy gələn tərəfə addımladı.
Bura Rəsulun kabineti idi.Qarşısında çoxlu adam yığılmışdı.Hamı gərgiz idi.
-Nə baş verib?!...
Kamalın səsi hamını özünə qaytardı.
-Şey...Kamal bəy...Oğlunuz...
-Sən necə əclaf birisən?!...
Kabinetdən gələn qışıqırıq səsi Kamalı diksindirdi.Cəld qapını açıb içəri girdi. Gödükləri qarşısında şok oldu.
Fuad Rəsulu divara var-gücü ilə sıxışdırmışdı.Rəsul nə qədər istəsə də onan qurtula bilmirdi.
-Bura bax, əclaf!....Sənə adam kimi sonuncu xəbərdarlığımı edirəm: Əgər bir daha səni Oqtayın ətrafında görsəm, and içirəm ki, səni öz əllərimlə öldürəcəm!...Aydındır, ya yox?!...Sənin ucbatından 10 il yaddaşsız yaşadım, kim olduğumu xatırlamadım, ailəmi axtardım...
Kamal eşitdikləri qarşısında quruyub qaldı.Böyümüş gözlərlə Fuadla Rəsula baxdı..Artıq yeni səhər açılmışdı..
Oqtay Fuadla sğhbət eləmək istəyirdi.Fuad isə ondan qaçırdı.Fuadla Oqtay arasındakı soyuqluğu hiss edən Qədir gülümsünürdü.
-Qədir, burda gülməli heç nə görmürəm mən!...
-Rafiq, baş-beynimi aparma!...
-Doğrudan?!...
Rafiqin kinayəli danışığı Qədiri cin