atına mindirdi.Tez ayağa qalxıb Rafiqin gözlərinin içinə baxdı.
-Rafiq, nə olub sənə?!...
-Qədir, heç düşünmədin,hə?!...Heçmi düşünmədin?!....Oqtay sənin bu olayını öyrənsə işmiz day bitdi, xəbərin olsun!!!
-Oqtay öyrənsə belə faydası olmaz, Rafiq!...
-Yəni o dərəcədə əminsən?!...
-Rafiq, mən Oqtayı səndən də yaxşı tanıyıram...Və çox gözəl bilirəm ki, o, nələrə qadirdir!...
Qədir bunları deyib təkrar rahat şəkildə əyləşdi.Rafiq gözləri bərəlmiş halda ondan nəsə soruşmaq istəyəndə qapı döyülmədən açıldı.Oqtay heç bir şey olmamış kimi gəlib Qədirin qarşısında əyləşdi.Qədir kinayəli gülümsündü.
-Qədir müəllim, mən sizi çox gözləyəcəyəm?!...
Oqtayın kinayəli danışığı Rafiqin canına titrəmə düşürdü.Tez soyuq baxışlarla Qədirə baxdı.Qədir isə öz kinayəli gülüşündə idi.
-Rafiq, istəsən çıxa bilərsən...Bizim Oqtayla söhbətimiz çox üzün çəkəcək!...
Rafiq hirsindən titrəyirdi.Yumruqlarını sıxıb Qədirlə Oqtaya baxdı.
"Bu 2 nəfər məni öldürməsələr, lap yaxşı!!!"-düşünərək kabineti tərk elədi.
-Hə,Oqtay, keçək söhbətə!...Nə istəyirsən?!...
-Vallah ,Qədir müəllim, bilmirəm! Əsl siz nə istəyirsiniz?!....
2 insanın kinayəli danışığı, soyuq davranışı, hiyləgər təbəssümü...
-Yaxşı, Oqtay, sən deyən olsun!...
Qədir siyirtməni çəkib içindən dosye çıxartdı.Oqtayın qarşısına atıb dedi:
-Bax!...
Oqtay kəskin hərəkətlə dosyeni götürüb açdı.İçinə baxanda üzündəki gülümsəmə əksilmədi.Qapadıb ayağa qalxdı.Dosyeni Qədirin qarşısına atıdı.Əlləri ilə stola dayaq verib azacıq qabağa əyildi.
-Qədir, sən məni heç nə qorxuda bilməzsən!...Və bunu özün məndən də gözəl bilirsən!...
-Nə vaxtdan bəri?!...
-Qədir, əgər sən düşünürsənki, mən 7 il boş yerə səssizliyə çəkilmişəm, bax o zaman həyatındakı ən böyük səhvə yol verirsən!...Mənim o deponu öyrənməyim sənin ən böyük kabusun olmuşdu...İndisə bu quru faktlarla məni geri addım atmağa məcbur edə bilməzsən...Bilirsən niyə?!... Çünki sən birini bilirsənsə, mən beşini bilirəm...Sən 5 dəfə hərəkət edirsənsə, mən 15 dəfə edirəm...Sən