n ölməməlisən...Sən ölməyə layiq deyilsən...
-Aygün məsələsini öyrənmək istəyirsən?!...
Oqtay söhbəti dəyişdirməyə çalışırdı.
* * *
-Fuad, sakitləş...
Fuadın parkda əsəbi gəzməsi Nərgizi özündən çıxartdı.Fuad ayaq saxlayıb skamyada oturan Nərgizə baxdı.
-Nərgiz, mən səni bu qədər narahat edirəm ki?!
Fuadın kinayəli danışması Nərgizi cin atına mindirdi.Hirslə ayağa qalxıb Fuadın gözlərinin içinə baxdı.
-Bilirsən, Fuad, mən sənə həqiqətən də güvənmişdim...
Nərgiz arxasını Fuada çevirib uzaqlaşmağa başladı.Fuad hirslə başını uladı.Yumruqlarını dəfələrlə açıb yumdu.Dərindən nəfəs alıb gözlərinii yumdu.
-Lənət şeytana!...Bacarmıram özümlə!...
Qaçaraq Nərgizin qolundan tutub özünə tərəf çəkdi.
-Düzünü de!...
Fuadın ani hərəkəti Nərgizi təəccübləndirdi.Gözlərini Fuadın gözlərindən çəkə bilmədi.
-Nə istəyirsən?!...
-Hələ də Rəsulu sevirsən?!...
Sanki dünyada həyat adlı məfhum bir anlıq pozuldu.Sadəcə ikisi...Göz-gözə...
-Yox...Daha sevmirəm...
-Bəs onda kimi sevirsən?...
Nəfəs-nəfəsə gəldilər.
-Fuad, xahiş edirəm...
Nərgiz ondan qopub qaçmağa çaalışdı.Fuad çarəsiz halda onun qaçısına seyr elədi.Nərgiz əli ilə ağzını qapadıb göz yaşlarını axıtmağa başladı.Bir anlıq dayanıb arvaya baxdı.Fuadın gözləri dolmuşdu.Ona yalvarış dolu baxışlarla baxırdı.Nərgizin nəfəsi kəssildi.Ayaqları yerə mıxlandı.Fuadın ona necə yaxınlaşdığını başa düşmədi.Sadəcə gözləri yaşlı halda ona baxırdı.
-Nərgiz...
Fuadın barmaqlarını üzündə hiss edəndə sanki ürəyi çıxacaqmış kimi oldu.Gözlərini Fuadın gözlərindən ayıra bilmədi.Udqunub ddodaqlarını yaladı.
-Fuad, başa düşürəm, sənə yalan söyləmişəm, amma...
-Şşş...
Fuad barmaqlarını onun dodağanin üstünə qoyub susdurdu.
-Sakitləş, Nərgiz...Mən o günləri heç xatırlamaq istəmirəm...Keçmiş keçmişdə qalmalıdır...Oqtay düz deyir...
-Fuad, bağışla məni...
Nərgiz zərif və uzun qolları ilə Fuadı qucaqladı.
* * *
Oqtayın baxışları boşluğa düşmüşdü.Humay əli ilə onun üzünü sığallayırdı.
-Humay, Aygün o vəziyyətə mənim ucbatımdan