düşüb...Mən 7 il səssizliyə çəkiləndə əslində Qədiri məhv etməyin yollarını axtarırdım...Deponu öyrənməyim çox çəkmədi...Fuadla Rəsulu xilas etdim...Daha sonra üzüm yandı...Həkimlər mənə ümidsiz vəziyyəti deyəndə həyatdan tamamilə üzülmüşdüm...Sənə olan sevgimlə atana olan nifrətim arasında savaşmaqdan bezmişdim...Fuadla məşğul olmağa başladım ki, bəlkə başım qarışa....Amma alınmadı...Sənin məsum gözlərin məni təqib edirdi...
Oqtayın danışmaqda çətinlik çəkdiyini görən Humay barmaqlarını onun dodaqlarının üstünə qoydu.
-Sus...Danışma..Görürəm ki, çətindir sənin üçün...
Oqtay Humaayın barmaqlarını öpərək əlində sıxdı.
-Danişmalıyam, Humay...Məcburam buna...7 il ərzində bütün bildiklərimi öyrəndim...Doğrudur, mənim yanıma imzalamaq üçün sənədlər gətirirdilər, amma...Qədirgil elə bilirdilər ki, mən qisas almaq istəyirəm...Amma...
Oqtayın göz yaşları yanaqlarına süzüldü.Humayın qəlbinə sanki iynə sancıldı.Barmaqlarının ucu ilə onun göz yaşlarını silməyə başladı.
-Sənin günahınn yoxdur Aygün məsələsində...
-Var...Mən son 3 ildə səni qorumaq üçün yollar axtarırdım...Aygünlə qarşılaşanda başa düşdüm ki, bu ən ideal variantdır...
Humay birdən hər şeyi ildırım sürətilə başa düşdü.
-Yəni...sən...Aygünü mənim arxamca qoşmuşdun?!..
-Yox...Sadəcə olaraq onun sənə bəzi məlumatları çatdırmasını istəyirdim...Bilirdim ki, sənə nifrət edir..Amma bilmədiyi məqam var idi...
-Hansı məqam?!...
Humayın gözlərindən süzülən yaşları görəndə Oqtay onu bərk qucaqladı.
-Ağlama...
-Hansı məqam?!...
-Aygün sənin bacındır...
-NƏƏƏƏƏƏ???!!!
Humayın gözləri dəhşətdən böyüdü.Nəfəsi kəsildi.
-B-a-c-ı-m?!...
Humayın başı gicəlləndi.
-Hə...O, səndən qabaq doğulmuşdu, amma həkimlərin səhvi nəticəsində ölü kimi qələmə verilmişdi...Daha doğrusu, Qədirin əməyi sayəsində...
Humay artıq deyilənləri eşitmirdi.Huşunu itirməyə başladı.Oqtay tez onu qucağına alıb kresloya otuzdurdu.Yanaqlarını sığalladı.
-Bağışla, məni...Amma bunu etməyə məcburam...Sən məni sevə bilməzsən...Onsuz da