Oqtay maşını kəskin sürətlə kənara sürün saxlatdırdı.
-Humay, nə olub?!...
Humay əlindəki telefona ümidsiz baxışlarlaaxaraq dedi:
-Oqtay, Rəsul intihar etmək istəyir...
Oqtayın gözlərindəki ağrı getdikcə böyüməyə başladı...-Nərgiz,nə olub axı?!...Nəəəəəə????....Yaxşı, yaxşı, gəlirəm!...
Fuad zəngi həyəcanla sonlandırıb taksi saxlatdırdı.Tez arxa qapını açıb mindi.Sürücüyə ünvanı dedi.
"Sənin ucabtından başıma gəlməyən gəlmədi daha!!!! Əclaf...Eqoist...Əgər Oqtay olmasaydı, səni öz əllərimlə gəbərdərim!..."
Yadına dünən axşamki söhbət yadına düşdü...
-Oqtay, mən alçağı öz ələrimlə öldürəcəm!...Vəssəlam!...Onun ucbatından mən 10 il yaddaşısız qalmışam...
Oqtay divandan qalxıb Fuadı divara sıxdı.
-Fuad, adam ol!...O, adam deyilsə, barı sən ol!!!.
Oqtayın gözlərindəki ağrını görəndə sanki içinə iynə sancıldı.Udqundu.
-Yaxşı, Oqtay...
Oqtay onun yaxasını sərt şəkildə buraxıb divanda əyləşdi.
-Sənin yaddaşının itməyində başqa səbəblər olmalıdır, Fuad...Uşaqlarda belən şeylər çox olur...Hansısa ağır travma nəticəsində beyin qutusu müqəvəti olaraq yaddaşın bir hissəsini bağlayır...
-Nə?!...
Fuad dəhşətlə soruşduğu sözdən özü də dəhşətə gəldi.
-Oqtay....Mən bir gecədə çox şeylər öyrənmişəm...
Fuadın səs tonundakı qorxunu sezən Oqtay ayağa qalxıb Fuada baxdı.
-Fuad, nə öyrənmisən?!...
Oqtayın narahat dolu səsindən qulaqlarını qapatdı. Dizlərini üstə yerə çökdü.
-Oqtay, atamla bağlı həqiqəti...Gözümün önündə adamın öldürülməsi....Rəsulun əlindəki Humayın şəkli...
-Humayın şəkli?!...
-Hə...Oqtay, Rəsulla oxşar tərəfin var...
İndi də dünənki söhbəti xatırlayıb gözləri yaşardı.
* * *
-Qədir, adam kimi başa sal görüm!...Nə etmək fikrindəsən?!...
Qədirin sürətlə kabinetdən çıxması Rafiqin sözlərini yarımçıq kəsdi.O cəld Qədirin arxasınca gedib liftə mindi.Liftdə onlardan başqa heç kim yox idi.
-Qədir, Oqtay bunları necə öyrənib axı?!...
-Hüquqşünasdan danışırsan, Rafiq!
Rafiqin gzöləri dəhşətdən böyüdü.Qədirin soyuqqanllığı onu az qala özündən