n çıxartdı.
-Siz ikiniz də soyuqqanlı, hiyləgər adamsınız....Xəbərin olsun!...
Qədir soyuq təbəssümlə Rafiqə baxdı.
-Bilirəm, amma yenə təşəkkürlər, yadıma saldığın üçün!...
-Lənət şeytana!...Qədir, oyunun qaydaları dəyişilib, bu isə sənin vecinə də deyil!...
-Ha!...Rafiq, məni canımdan bezdirmə!
-Qədir. axı necə ola bilər?!...Hə???...Necə ola bilər ki, sənin kimi iş adamı bir cavanın barmağına dolansın?!...Necə?!...
Rafiqin getdikcə səbəbdən dolayı yüksələn səsi Qədirin üzünü güldürdü.
-7 il səssizliyə çəkiləndə bunu heçmi düşünmədin, Qədir?!...Atasının qisasını Səlimsən deyil, bizdən alacağını heçmi düşünmədin?!..O lənətəgəlmiş deponu öyrənəndə heçmi düşünmədin?!...
Qədir soyuq baxışlarla Rafiqi izləyirdi.Rafiq az qalırdı ki, partlasın.
-Qədir, səninləyəm!...Heçmi düşünmədin?!...Mən dəflərlə sənə xəbərdarlıq elədim!...Dedim ki, bu oğlanı yanımızda saxlamaqla çox böyük səhvə yol verirsəz, amma sən...Sən heç məni dinləmədin!...
Liftin qapısı açıldı.
-Yanılırsan, Rafiq!....Oqtayın heç, amma heç bilmədiyi məqam daha var!...
* * *
Rısul göydələnin başında dayanaraq aşağıya baxırdı.Bütün məhəllə aşağıdan ona baxırdı.Ruslan qardaşına yaxınlaşmaq istəyəndə Rəsul dəli kimi qışqırırdı.Kamalın ürəyi tutulduğundan onu təcli xəstəxanaya matdırmışlar.
-Rəsul, qardaşım, ağlını başına yığ!...Düş aşağı!...
-Ruslan, əgər yaxınlaşsan, özümü atacam!...
-Lənət şeytana!...
Nərgizlə Fuad qaça-qaça gəlib Ruslana çatdılar.
-Rəsul, tez düş aşağa!!!
Rəsul Fuadın sözlərinə dəli kimi gülməyə başladı.
-Doğrudan?!...Niyə?!...Mənim ölməyimi istəyən sən deyilsən, deyəsən?!...
Fuadın əsəbləri gərildi.Nərgiz əlini onun qoluna toxundurdu.Fuad Nərgizin gözlərinə baxıb sakitləşdi.Rəsulun dəli kimi gülməyi onu təkrar cinatına mindirdi.
-Bu dəqiqə düşməsən, səni öz əllərimlə itələyəcəm aşağı!!!
-Paho!...Fuad, bu doğrudanmı sənsən?!...
-Xeyir ola?!...Sənin qarşında əzilən oğlan yoxdur daha!!!
-Kəsin səsinizi!!!
Hökmlü səsə diksinib arxaya çevrildilər.Oqtay soyuq baxışları