n yanına bura gəlirdi...Vallah, xanım, and içirəm ki, mənim bildiyim bu qədərdir... -Yaxşı, Səidə xanım, ağlamayın, xahiş edirəm,-deyib onun çiyinlərini sığalladı.-Ağlamayın... Səidə titrək əlləri ilə göz yaşlarını silib soruşdu: -Xanım, səhər yeməyini yeyəcəksiniz? Amma Humay onu eşitmədi.Fikri başqa yerdə idi...-Buyurun,Qədir müəllim,-deyib qarşısında əyləşdi.-Eşidirəm sizi.
Qədir başını sənədlərdən qaldırmadan hiyləgər gülümsündü.
-Əsl mən səni eşidirəm,Oqtay, buyur!
-Anlamadım?!-soyuq və təhdidedici səslə soruşdu.
Qədir başını qaldırıb iti baxışları ilə Oqtayı süzdü.
-Sən kimi axmaq yerinə qoyursan, hə?-kinayə ilə soruşdu.
-Qədir müəllim, sizi başa düşə bilmirəm!-səsini qaldırdı.-Bəlkə açıq danışasınız?
-Deməli açıq danışmağımı istəyirsən?-özünə əmin tərzdə kürəyini arxaya söykədi.Hiyləgər təbəssümlə ona baxıb soruşdu:-Dünən harda ilişmişdin?
-Mən ora siz göndərmişsiniz, Qədir müəllim,-əhvalını pozmadan cavab verdi.
-Və?!
-Humay xanım hələlik qərar verməyib.
Qədir Oqtaya baxıb ayağa qalxır.Əllərini cibinə salıb ağır addımlarla gəzməyə başlayır.
-Məni aldatmırsan ki?-açıq kinayə ilə soruşdu.
Oqtay soyuq təbəssümlə cavab verdi:
-Atamın ölümündə başlıca təqsirkar olan birinin qızı mənim ən böyük düşmənimdir,Qədir müəllim!
-Hə, onu düz deyirsən,-mənalı tərzdə başını tərpətdi.-Amma onun qızı düşündüyümüzdən hiyləgərdir.Yoxsa o boyda holdinqi 4 il təkbaşına idarə edə bilməzdi.
-Təkbaşına?! Unudursunuz, holdinqi o saxlamır, atasının dostları saxlayır.
-Çox maraqlıdır-niyə?!
-Nə niyə?!
-Qızın özü dizayner olmaq istəyir, amma valideynlərinin istədiyi ilə hesablaşır.Adətən qürurlu insanlar belə etmirlər.
-Hə, düz deyirsiniz. Qürurlu və inadkar qız olduğu üçün atasının ona buraxdığı quru vəsiyyətlə hesablaşması mənə qəribə gəlir nədənsə...-bir anlıq susub fikrə getdi.-O lənətəgəlmiş vəsiyyətnamədə nə yazılıb axı?
-Bildiyimiz sözlər.
Oqtay ayağa qalxdı.
-Mənə deyəcəyiniz bitdisə, gedirəm!
-Get!
Oqtay zəhmli addımlarla kabineti tərk etdi.Qədir