n birini bitirmək mənim əlimdə heç nədir, Rəsul....Sonuncu xəəbrdarlıq edirəm!...Mənim sevdiklərimdən uzaq dur!...Yoxsa səninlə bağlı o iyrənc məqamı hamı biləcək!...
-Sevdiklərin?!...
-Hə, mənim sevdiklərim...Uzaq dur onlardan!...Hətta deyərdim ki, ailəndən də uzaq dur!...Qardaşın bilir, bəs atan bilsə nə olar?!...
Rəsulun bütün bədəni titrəyirdi.Üzü tamam soyuq su içində idi.
Oqtay onun qorxudan yerindən durmayan gözlərinə baxıb sərt şəkildə yaxasından dartıb aşağıya doğru aparmağa başladı.
* * *
Humay Nərgizlə Fuadın bir-birlərinə səmimi gülümsəmələrinə baxıb gülümsəmək istəsə də, Oqtayla Rəsul arasındakı gizli bağlılıq onu rahat buraxmırdı.Üzündəki təbəssüm kədərlə əvəzləndi.Ruslan sanki vicdan əzab əzabı çəkirdi.Humay bunu görüb ona yaxınlaşdı.
-Ruslan, nəyin var sənin?!...
Ruslan Humaya yazıq baxışlarla baxdı.Humay onun baxışlarında bir utancaqlıq gördü.Əlini Ruslanın qoluna toxundurdu.
-Ruslan, Oqtay nəyi deməyə çalışırdı?...
-Humay, xahiş edirəm, məndən heç nə soruşma...Bu, mənim sirrim deyil...Bağışla məni...
Humay Ruslanın güc-bəla ilə danışdığını sezdi.Ruslanın bütün bədəni titrəyirdi.Yumruqlarını yığıb açdı.Gözlərini qapadıb dərindən nəfəs aldı.
-Ruslan?!...
Humay ondan nəsə soruşmaq istəyəndə Ruslan ildırım sürətilə aşağı enməyə başladı.Nərgizlə Fuad ona çaşqın baxışlarla baxdılar.Humayın gözləri təkrar doldu.
"Səninlə bağlıdır, Oqtay?!"
Nərgiz Humayın göz yaşlarını görüb həyəcanla ona yaxınlaşdı.
-Canım, özünü günahlandırma...
-Niyə?...Niyə, Nərgiz?...
Nərgiz Humayı qucaqlayıb onu sakitləşdirməyə çalışdı.
-Şşş...Sakitləş, Humay, sakitləş...Sənin günahın yoxdur...
Humayın göz yaşları dayanmadan axırdı.Nərgiz onu daha bərk qucaqladı.
-Humay, sən Rəsulu mənim qədər tanımırsan...
Fuadın kədərli səs tonu ilə dedikləri hər ikisini diksindirdi.Humay Nərgizdən aralanıb Fuada yaxınlaşdı.
-Fuad, mən nəyi bilmirəm?...
Fuad kədərli baxışlarını Humayın dolan gözlərindən qaçırtdı.Əllərini belinə qoyub addımlamağa başladı.Başını qaldırıb