a əyləşdi.
-Hə, Humay mənim son 10 ilim bax belə keçdi...Sənə ilk dəfə çərçivədəki şəklə baxaraq aşiq olmuşdum...Sənə olan sevgimlə atan olan nifrətim arasında ssavaşmışam...Hətta üzüm yananda belə atanı bağışlamağa məhkum idim...Sənə görə..İstəmirdim ki, sən mənə görə ailəndən uzaqlaşarsan...
Humay Oqtayın bozaçalar gözlərindəkki dərin sevgini gördükcə sanki məst olurdu.
-Oqtay, səndən bir xahişim olacaq...
-İstəyirsən əmr elə...
-Üzünün düzələcəyinə söz ver...Oqtay, vicdan əzabını artıqlaması ilə ödəmisən...
-Yaxşı...Qədirin işini bitirim, sonra...
-Nə vaxt bitəcək ki?...
-Çox yaxında, Humay...Çox yaxında...
Oqtayla Humayın üzü getdikcə bir-birlərinə daha da yaxınlaşdı.Dodaqları birləşəndə bir-birlərindən qopa bilmədi.Humay gözlərinə düşən günəş şüalarının istiliyindən gözlərini açdı.İlk xatırladığı dünənki öpüşmə oldu.Dodaqlarında xəfif təbəssüm yarandı.Dizlərini qucaqlayıb çənəsinə dayaq verdi.
-Oqtay...
Hardansa yadına Aygün düşdü.Üzündəki sevinc kədərlə əvəz olundu.Cəld tumbanın üstündəki telefonu götürüb Oqtay zəng vurmaq istədi.Telefonun bağlı olduğunu indi anladı.Açanda gözlərinə inanmadı.Nərgizdən gələn zəng və mesajların sayı-hesabı bilinmirdi.
-Nə olub ki?!..
Mesajlara göz yetirdi.Dodaqlarında xəfif təbəssüm yarandı.
-Off, Nərgiz, off...Nə isə, səninlə sonra danışaram, indisə Oqtay zəng vurmalıyam...
Oqtayın nömrəsini tapıb yığdı.Telefonu qulağına aparıb gözləməyə başladı.
* * *
-Oqtay, ehey, səninləyəm..
-Fuad, başım partlayır onsuz da...
Fuad çarpayıda uzanmış Oqtay baxıb başını yellədi.
-Pardon, dostum, bilməmişəm...
Oqtay yataqdan qalxıb əyləşdi.
-Nə olub sənə?!...Bu nə sevincdir belə?!...
-Heç...
Fuadın gözləri gülürdü.Oqtay ayağa qalxıb onun gözlərinə baxıb gülümsündü.
-Nərgiz?!...
-Səndən heç nəyi gizlətmək olmur da, dostum...Hə, Nərgiz və mən...
Fuadın sevincdən gözləri bərəlmişdi.Oqtay sevinclə ona baxaraq başını yellətdi.
-Və?!...
-"Və"si odur ki, biz evlənirik, dosrum...
Oqtayın üzündə güllər açdı sanki.Fuadı