onu ilk dəfədir ki, belə görürdü.Oqtay cəld Fuadı qucaqladı.
-Təbriklər, qardaşım...
-Dəyməz, Oqtay...Sənin sayəndə oldu hər şey...Əgər sən olmasaydın...
-Fuad, xahiş edirəm, bu mövzunu açma...
Birdən Oqtayın yadına nəsə düşdü.Təəccüblü baxışlarla Fuada baxdı.Fuad Oqtayın baxışlarını anlamadı.
-Oqty, nə olub?!..
-Fuad, səninlə, daha doğrusu, hamı ilə danışmalı olacaq söhbətim var...
Oqtayın səsindəki kədər notlarını duyan Fuad əlini onun çiyinə qoydu.
-Oqtay, əgər mafiya ilə bağlıdırsa...
-Həm onunla, həm də başqaları ilə bağlıdır...
Oqtay sözünü bitirib çarpayıya çökdü.Başını əlləri arsına aldı.
-Bu axşam hər şey bitəcək!...Bütün sirrlər açılacaq!...
-Oqtay, mən heç nə başa düşmədim...
-Bu axşam Humaygilə yığışırıq...
-Humaygilə?!...
-H..Sən, mən, Nərgiz,Kamal dayı, Ruslan, o evdə yaşayan hər kəs..
-Bir dəqiqə,Oqtay!...Sən Rəsula nə etdin?!...
-Onu xəstəxanaya yazdırdım..Kiməsə demisən?!...
-Yox...Qızlar, soruşdular, susdum...
-Lap yaxşı...
-Hə, Oqtay, yadıma düşmüşkən, bu Qədir alçağı səninlə əlaqə yaratmağa çalışıb, amma alınmayıb nədənsə...
Fuadın kinayəli və əsəbi danışığı Oqtayın nəzərindən yayınmadı.Ayağa qalxıb onun üzünə baxdı.
-Nə olub?!...
-Vallah bilmirəm,Oqtay...
Hər iksi də dərin düşüncəyə qərq oldular.Çalınan telefon zəngi ikisinin də diksinməsinə səbəb oldu Oqtay tumbanın üstündəki telefonu götürüb ekrana baxdı.Dodaqlarındakı gülümsəməni görən Fuad başını inamlı tərzdə tərpədərək otaqdan çıxdı.
-Eşidirəm. mələyim...
-Oqtay...
Oqtay Humayın səsindəki sevinclə kədəri eyni anda sezdi.
-Humay?!-deyə narahat səslə soruşdu.-Nə olub axı?!...
-Oqtay, görüşə bilərik?!...
* * *
-Qədir, səhər-səhər məni bu lənətəggəlmiş mövzuya görə zəng vurursan?!...
-Rafiq, baş-beynimi aparma!...Oqtay, bu gecə hər şeyi öyrənəcək...
Qədir soyuqqanlılıqla sözünü bitirib zəngi sonlandırdı.Rahat şəkildə kürəyini arxaya verib sükanı idarə etməyə başladı.
"Hər şeyin bitəcəyi gün-bu gecədir, Oqtay!..."
Telefonu təzədən zəng çaldı.Bir əli ilə