ç maraqlanmırsan?!...25 il əvvəlki uşaq kimdir, nəçidir, filan-filan-filan, hm?!...
Oqtay rahat şəkildə danışması Qədirin əsblərini oynadırdı.
-Qədir, amandır, artıq-əskik nəsə deyib-eləyəsən!...Kamera var, unutma!...
Oqtay hiyləgərcəsinə gülümsündü.Rahat şəkildə kabineti tərk elədi.
Qədir sanki daşa dönmüşdü.
* * *
Sunay çalınan qapı zəngindən sevindi.Evdə ondan başqa heç kim yox idi.Humayla Nərgiz işə, Kərim baba ilə bacısı əzaq dalınca, Turalla Günay dərsə getmişdilər.
Gələn Fuad idi.Fuad sevinclə anasının boynunu qucaqladı.
-Salam, ana...
Sunay Fuadın gözlərindəki sevinci görəndə üzündə güllər açdı.Əlini oğlunun üzünə aparıb sığalladı.
-Salam, mənim balam...Necəsən?...
-Mən?!...Mən əlayam, anacan!...
Fuad anasına daha bərk sarılıb möhkəm qucaqladı.Sumay da oğlunu mqüvvətli bədənini zəri qolları ilə qucaqladı.
-Ana, səninlə danışmaq istədiyim bir mövzum var...
-Eşidirəm, mənim balam...
-Əyləş..
İkisi də duvanda əyləşib sevinclə bir-birlərinə baxdılar.
-Ana, mən birisini sevirəm və onunla evlənmək istəyirəm...
Sunay oğlunun üzündəki sevincdən dolayı özünü dünyanın ən xoşbəxt adami hiss etdi.
-Kimdir o bəxtəvər ceytan balası?!...
-Onu sən də tanıyırsan əslində,ana...
-Mən?!...
-Aha...Nərgiz...
-Nərgiz?!...
Anasının təəccüblə soruşmasından sonra üzünü düşməsi Fuadın təbəəsümünü yoxa çıxartdı.Əli ilə anasının yanağını sığalllayıb soruşdu:
-Ana, nə oldu axı?!...
-Oğlum, axı mən...
Fuad hər şeyi başa düşüb anasını qucaqladı.
-Anacan, sən heç narahat olma...Oqtay bizə kömək edər...
* *
* * *
Ruslan atasını sakitləşdirmək istəsə də alınmırdı.Kamal dəli kimi stolun üstndə nə var idisə hamısı yerə çırpmışdı.Hətta digər kabinetdəkilər də bunu eşitmişdilər.
-Ata!...Xahiş edirəm, sakitləş!...
Kamal hissiyatsız halda kresloya çökdü.Əllərini yana sallayıb gözlərini məchul nöqtəyə zillədi.
-Mənim Rəsulum hardadır?!...
Ruslan dərindən nəfəs alıb əyləşdi.Başını əlləri arasına aldı.
-Ata, sənin oğlunun dəhşətli dərəcədə psixologiyası