ı çimərliyə doğru sürüb saxlatdırdı.
-Bura haradır belə?!...
Oqtay Humayın təəccüblə soruşduğu suala ürəkdən güldü.
-Oqtay, mən gülməli nəsə dedim bəyəm?!...
-Çıx, görərsən...
İkisi də maşından endilər.Sərin külək əsirdi.
-Humay,məsləhət görərdim ki, o hündürdaban ayaqqabılarını çıxardasan.
Humay böyümüş gözlərlə Oqtay baxdı.
-off...Humay, mənə elə baxma...
Oqtayın danışığındakı yumor elementlərini sezən Humay cəld ayaqqabılarını çıxatrdı.Oqtay əlini irəli uzatdı.Humay bir əlində ayaqqabılarını tutdu, digər əlini Oqtayın əlinə qoydu.
Hər ikisi bir-birlərinə sevgi dolu baxışlarla baxaraq boş çimərlikdə gəzməyə başladılar.
-Oqtay, əgər mən səni sevməsəydim, nə edərdin?!...
-Heç nə...Həmişə etdiyimi edərdim...Səni qorumaq üçün hər şeeyi edərdim...
-Oqtay, bəs...?!...-Eşidirəm, mələyim...
-Sən niyə mənə "Mələyim" deyə müaciət edirsən?!...
-Çünki həmişə mənim qoruyucu mələyim olmusan..
Humay dodaqlarrını dişləyib hiyləgər baxışla Oqtaya baxdı.Və birdən sevinclə qaçmağa başladı.
Ay səni....
Oqtay bunu deyib Humayın ardınca qaçmağa başladı.Humaya çatıb onun qolundan tutun özünə tərəf çəkdi.Göz-gözə, nəfəs-nəfəsə gəldilər.
-Humay, mən hələ də başa düşə bilmirəm: Sənin gücün nədir axı?!...
Humay cavab verə bilmədi.Oqtay əlini onun üzünə toxundurdu.
-Sus...Sadəcə sus...
Humay iki əlini onun üzünə toxunduranda Oqtayın necə əzab çəkddiyininnşahiid oldu.Oqtay gözlərini yumaraq dözürdü.Humayın gözləri doldu.
-Oqtay, lütfən əməliyyata razı ol!...Sən riskdən qorxan biri deyilsən axı...Vicdan əzabı ilə ömür boyu yaşamaq olmaz...
-Yaxşı...Qədirlə işim bitsin, sonra...
-Nə vaxt bitəcək?!...
-Bu gecə...
Məsafə getdikcə azalırdı....
* * *
Fuad tez-tez Nərgizə baxaraq sevinc dolu gülümsəyirdi.
-Fuad, bu dəqiqə qəza olacaq və ikimizdə şikəst çıxarıq,..Ona görə də ,Fuad bəy, yola baxın!...
Nərgiin zarafatla dediyi sözlərə qəh-qəhə çəkdi.
-Nərgiz, qəza istəyirsən deyəsən, hm?!...
Sağ əlini sükandan çəkib Nərgizin əlini qaldırdı.Dodaqlarına yaxınlaşırıb