yaxınlaşdırdı.
-Nilmək olmaz...
Oqtay bu sözləri deyib Humayın əlindən tutdu.Və dənizə doğru getməyə başladılar.
-Oqtay, vallah sən dəlisən..
-Aha...Sənin dəlinəm,Humay...
Artıq belə qədər dənizə girmişdilər.
-Oqtay, mən qorxuram...
-Qorxma...Gəl...
Oqtay onun əlindən tutub daha da dərinliyə apardı.
-Biz burda neyləyəcəyik indi?!...
-Səncə??!...
Oqtayın zarafatla soruşduğu sözdən Humayın gözləri böyüdü.Oqqtayın nəfəsini üzündə hiss edəndə gözləri ixtiyarsız qaoandı.
-Humay, axı sənin gücün nədədir?!...Niyə son 10 ilimdə mənə doğru yolu göstərdin?!..
Oqtay, mən..
Oqtay cəld barmağını onun dodağnının üstünə qoydu.
-Sus...Sadəcə sus və heç nə demə...
Humay gözlərini açdı.Artıq sinəyə qədər dənizin içində idilər.Oqtay yaş olmuş iki əli ilə Humayın üzünü oxşamağa başladı.Dodaqları yaxınlaşıb birləşəndə Humay qolları ilə Oqtayın boynunu qucaqladı.
Oqtay onun belindən tutub özünə sıxdı...


FİNAL(2-Cİ HİSSƏ)
Artıq axşam saat 6 idi...
Humayın tələsik əynini geyinməsi Nərgizin nəzərindən qaçmadı.Nərgizin döşəməyə atılmış paltarını əlinə götürdü.Yaş olduğunu anlayıb gülümsündü.
-Humay, nə olub?!
-Heç nə, Nərgiz...
-A!...İnandım mən də!...
Nərgizin gözlərinin içi gülürdü.Humay ona mənalı baxış atdı.Nərgiz bir anlıq özünü itirdi.
-Humay, anlamadım?!...
-Anladın, canım, həm də necən anladın!...Bal kimi anladın!....Danış görüm nə baş verib?!...
Nərgizin gözləri bərəldi.Təəccübdənmi, sevincdənmi, özü də bilmədi...
-Şey...Humay...
Humay Nərgizin danışmaqda çətinlik çəkdiyini görəndə dodaqlarında xəfif təbəssüm yarandı.
-Yaxşı, Nərgiz...Utanma...Burada utanmalı bir şey yoxdur...
-Sən də oldun Fuadla Oqtayın tayı...
-Bəs nə bilmişdin?!...
2 qız bərkdən gülüb bir-birlərini qucaqladılar.
-Humay, mən Fuaddan soruşdum...
-Nəyi, canım?!...
-Rəsulu...Onu hansısa xəstəxanaya yazdırıblar...
Hər 2 qızın üzündəki təbəssüm kədərlə əvəz olundu.
-Niyə?!...
-Bilmirəm,Humy...Fuad Oqtaya söz verib...
-Oqtay isə başqasının sirrini satmaz...
-Humay, bəlkə