r müəllim?!...Amma vaxt gələcək, güvənəcəksiniz və bu sizə çox, amma çox baha başa gələcək!...Əmin olun!..
Oqtay bunları deyib kabinetdən çıxdı.
* * *
Rəsul maşını saxlatdırıb yanında əyləşən atasına baxdı.Kamalın gözləri çuxura düşmüşdü.Ruslan əlini atasının çiyninə qoydu.
-Ata, xahiş edirəm, sakitləş...Bax sənə deyirəm:Sənin Rəsulun sağdır, amma...
Kamal kədərlə başı ilə təsdiqləyib Ruslana baxdı.
-O necədir?!...
-Narahat olma, ata, onu görəcəksən, amma indi yox...Bir az vaxt keçsin, sonra...Yaxşımı, ata?!...
-Yaxşı...Bura niyə gəlmişik?!...
-Humay belə istədi,ata...Dedi ki, Oqtay bizimlə danışmaq istəyir...
-Mən onun üzünə necə baxacam?!...İllərdir oğlumu xilas edən adamı axtarıram, amma...
-Ata, Oqtay yaxşılıq edərkən heç bir qarşılıq-filan gözləmir....Bunu mənə deyən sən deyildin?!...
Kamal başı ilə təsdiqlədi.
-Yaxşı, ata, indi gəl enək maşından...Bizi gözləyirlər...
Kamal Ruslana baxıb udqundu.Əli ilə onun oğlunun üzünü tutdu.Gözləri dolmuşdu.
-Söz ver!...Söz ver ki, məni buraxmaycaqsan!...
Ruslan atasını qucaqladı.
-Narahat olma,ata...Rəsul qayıdacaq...Sadəcə olaraq vaxt ver oğluna, ata...Onun salamat gəlməsinə zaman ver...
Kamal Ruslana baxıb onu daha da bərk qucaqladı.
-Ata, sakitləş...İndisə gəl düşək...Bizi gözləyirlər...
* * *
Sunayla Səidə mətbəxdə stolun arxasında əyləşmişdilər.
-Sunay,axı o qız..
-Bilmirəm, bacı, amma oğlum onu sevir...Həm də ki, Oqtay ona kömək edəcək...
-Hə,Oqtay...O, Həqiqətən də yaxşı adamdır,Sunay...Mən gördüm ki,o, Oqtaya görə özünü az qalırdı ki, atəşə atsın...
-Oqtay təkcə onu həyata qaytarmayıb, eyni zamanda onu insan kimi insan edib...
Kərim babanın səsinə hər ikisi də ayağa qalxdılar.
-Əyləşin, xanımlar...
Kərim babanın zarafatına ikisi də gülümsünüb əyləşdilər.Kərim baba onların nqarşısında əyləşdi.
-Sunay, Səidə, inanın mənə!...Oqtay hər şeyi öz boynuna götürəcək...
-Kərim baba, onu bilirəm, amma mən də nəsə etməliyəm axı...
-Sunay, qızım, yaxşı, edərsən, amma...İlk öncə məni