tülküdür, cənab Süleymanov!...Sizin hər 2 deponuz artıq bizim əlimizin altındadır...Ortağınız hansı cəhənnəmdədir bəs?!...
-Rafiq?!...O qaçıb....
Kapitan daha da irəli gəib Qədirin gözlərinə baxdı.
-Hələ də anlaya bilmirəm...İllərin məşhur iş adamı, ölkənin bəlkə də regionun ən böyük mafiyaslna rəhbərlik edən bir canavar necə ola bilər ki, dünənin tülküsünə məğlüb olsun?!....Oqtay da nə var?!...
-Oqtayda?!...Bilmirəm!...
-Bilməyəcəksiniz də!...Bilirsinizmi nə üçün?!...Çünki heç vaxt onun kimi sevməmisiniz,Qədir müəllim!...
Kapitan kinayə ilə deyərək gülümsədi.Qədir hissiyatsız üzü ilə ona baxdı.
-Həbs edin!...
Az sonra Qədir biləkləri qandallanmış holdinqdən çıxanda bütün mikrifon və diktafonlar ona yönəldi.Operatorlar onu kamerlarına almağa başladılar...
* * *
Xəstəxanada hamı tədirgin idi.Gözlərdən süzülən yaşlar dayanmaq bilmirdi.Humay tez-tez ayağa qalxaraq dəli kimi gəzirdi.Fuad kürəyini divara söykədərk ümidsiz baxışlarını yerə zilləmişdi.Sunay ayağa qalxıb onun yanına gəldi.Əlini oğlunun çiyninə qoydu.Onun da gözləri dolmuşdu.
-Oğlum, o sağalacaq, narahat olma...
-Ana, mnən onun ölməyinə imkan verə bilmərəm...Mənim yaşamağıma stimul verən odur...Mənim insan olmağıma yönləndirən odur...Məni həyata qaytaran odur...Odur, ana, odur....
Fuad fəryad odlu səslə deyərək anasını bərk qucaqladıSunay da qollarını qaldırıb oğlunu qucaqladı.
-Mənim balam, sakitləş....Oqtay sağalacaq və yenidən bizimlə olacaq...
5 dəqiqə...
10 dəqiqə...
15 dəqiqə...
Həkimlər tez-tez girib-çıxırdılar...
Humay gözyaşlı onlardan nəsə soruşmaq istəyəndə hər dəfə eyni cavab alırdı:
-Xanım, bağışlayasınız, amma mənim səlahiyyətim yoxdur məlumat verməyə...
Humay artıq yerə çökərək dizlərini qucaqlamışdı.Başını dizlərini üstünə qoyub səssizcə ağlamağa başladı.Nərgizlə Fuad onun bu halını görüb yanına gəldilər.İkisi də yanında əyləşdilər.
-Humay,Oqtay səni bu vəziyyəətdə görməyi heç istəməzdi...İnan mənə...O, həmişə səni güclü görməyi arzulayıb...
Humay başını dizlərini