bilirsən!
-Axı...Axı o qızın...Humayın günahı nədir?!
-Günahı çoxdur, Fuad!
-Sən...sən bunu edə bilməzsən!!!-qışqırdı.
-Niyə?-kinayəli gülümsündü.
-Çünki səni tanıyıram...Başqaları bilməsə də mən bilirəm...
-Fuad, sən ancaq üstdəkiləri bilirsən.Bəs altdakıları necə?!
-Nə? Sən... nə demək istəyirsən?
-Görürsən?! Sənin çox şeydən xəbərin yoxdur...Və səni əmin edə bilərəm ki, əgər bunların 5 faizini bilsən, məndən nifrət edərsən...Eşidirsən,Fuad? Əmin ola bilərsən ki,bu-belə olacaq!!!
Oqtayın qorxunc səs tonu ilə nifrət dolu baxışlarını hiss etdikcə diksindi.Ağzını açıb nəsə demək istəyirdi ki, Oqtay ildırım sürətilə kabineti tərk elədi.Fuadın bütün bədəni titrədi.Özündən qorxmağa başladı.Stula çökərək başını əlləri arasına aldı.
* * *
Humay holdinqdən çıxıb maşında əyləşdi.Maşını hirslə işə salaraq sürməyə başladı.Həmişə getdiyi parka doğru sürdü.
"Mən də axmaq kimi inandım! O adam məndən atasının qisasını almaq istəyir axı!!! Mən bunu belə qoymayacam!!!"
Maşından enərək parka tərəf addımladı.Parka yenə insanlarla dolu idi.
Humay skamyada əyləşdi.Balaca uşaqlara baxanda istər-istəməz dodaqlarında təbəssüm yarandı.
"Kaş ki...kaş ki həmişə qayğısız uşaq olub qalardım...Atamla-anam mənimlə olardılar həmişə...Kaş ki..."
Gözlərindən yanaqlarına, ordan da çənəsinə doğru süzülən göz yaşlarını əlinin tərsi ilə silib ayağa qalxdı.Çönüb getmək istəyirdi ki, arxadan səs eşitdi.
-Mən sizə kömək əlimi uzadıram, siz isə onu vezsizcəsinə rədd edirsiniz,Humay xanım!
Soyuq və ittihamedici səs tonu...Humay bu səsi tanımışdı.Yumruqlarını sıxaraq özünə güc toplamağa çalışdı.Arxaya çevrildi.Oqtayın gözlərinin içinə baxdı.
-Sizin kimi ikiüzlü və yalançı insandan kömək istəmək özünü alçaltmaq deməkdir,Oqtay bəy! Boş yerə sizə "Eybəcər" adı verməyiblər.Bu, sizin üzünüzlə bağlı deyil, qara həyatınızla bağlıdır!Atanızın qisasını atamdan almağa çalışdınız, indi də mənə keçdiniz!!!Bilirsiniz nə var?! Mən holdinqi xilas etmək üçün hər çeyi edəcəm! Buna öz adınız kimi ola