a bilərsiniz! Amma nə sizdən, nə də sizin kimilərdən kömək almayacam!!!
Humay bunu deyib arxasını çvrib getmək istədi. Lakin soyuq əl onun biləyindən tutub kobudluqla onu dayandırdı.Humay qorxsa da üzə vurmadı.
Oqtay onun biləyini sıxıb özünə tərəf çəkdi.Artıq Humay onun üzünü cizgilərini daha aydın görürdü.İlahi!!!Üzünün tamamilə yanması nəticəsində əmələ gələn dərin yanıqlar onun qorxulu edirdisə, gözlərindəki nifrətlə yanaşı əminlik onu daha da sirli edirdi.Bir insan bu qədər əminliklə necə danışa bilər axı?!...
-Humay xanım, mənə nə istəyirsiniz deyin, amma yalançı və ikiüzlü yox!!!Bu, sizə aydındır?! Mən həyatım boyu heç yalan danışmamışam, bundan sonra da danışmayacağam!!!Buna adınız qədər əmin ola bilərsiniz!!!
-Doğrudan?!-açıq kinayə ilə deyib gülümsündü.-Sizin kimilər niyə hələ də yaşayırlar?
Oqtay onun biləyini daha bərk sıxdı.
-Bura baxın,Humay xanım!!!-Soyuq və qorxulu səs tonu danışmağa başladı.-Mənim vecimə deyil, siz mənim köməyimi qəbul edirsiniz, ya yox?! Amma mən sizin holdinqi xilas edə bilərəm...Bir şərtlə!!!
-Mənə nə sizin köməyiniz lazımdır, nə də şərtiniz!!! Buraxın məni!!İyrənirəm sizdən!!!
-Holdinqi təkbaşına, özü də tam yeni formatda idarə edə bilərsiniz?!
Humay yerində donub qaldı.Bu adamın özünə əmin danışıq tərzi onun heç xoşuna gəlmirdi.
Oqtay onun biləyini sərt hərəkətlə buraxıb arxasına baxmadan həmin parkdan uzaqlaşdı...Humay sanki dayandığı yerdə heykələ dönmüşdü.Ona bir anlıq elə gəldi ki, dünyada həyat tamamilə dayanmışdır...
Oqtay üz cizgilərini yaxından görməklə sanki ölümlə qarşılaşmışdı...
Onun gözlərindəki nifrət və kini görməklə dünyanın ədalətsizliyini və amansızlığını görmüşdü...
"Aman Allahım!!!...Bir insan bu qədərmi vəhşi, qaniçən olar?!...Ya Rəbbim!!!...Yalvarıram...Mənə güc ver..."
Heç özü də anlamırdı ki, ona nə olub...
Bütün bədəni titrəməyə başladı.Əllərini qaldırıb baxdı.Barmaqları titrəyirdi.Gözlərini bərk yumub açdı.Dərindən nəfəs almağa başladı.Qurmuş dodaqlarını yalayıb başını