silkələdi.Ayaqları yerə mıxlamışdı.Tərpənə bilmirdi.
Gözlərini geniş açdı.Başını arxaya atdı.Səmanı seyr eləməyə başladı.
"Axı niyə?!...Niyə?!...Niyə kimsə mənim həyatımı kimsə məhv etməlidir axı?!...Mənim günahım nədir?!...Niyə bütün bu iyrənclikləri yaşamağa məcburam?!..."
Buz kimi yanaqlarına süzülən isti göz yaşlarını indi hiss etdi.Ayaqlarını güc-bəla ilə dayandığı yerdən qopardaraq skamyaya tərəf addımlamağa başladı.Hissiyatsız bədəninin ağırlığı ilə çökərək əyləşdi.Başını əlləri arasına alıdı.Gözlərini yerə dikib dərindən nəfəs aldı.
"İyrənirəm...Onun üzünə baxanda ürəyim gəlir ağzıma çatır..."
Çalınan telefon zəngi onun fikrini başqa istiqamətə yönəltdi.Gücdən düşmüş əlləri ilə çantanı açaraq telefonu çıxartdı.Ekrana key kimi baxdı.Zəng ara vermirdi.Göz qapaqları gücdən düşərək qeyri-ixtiyarı qapanıb-açılırdı.Udqunnub zəngi qəbul etdi.Telefonu qulağına doğru apardı.
-Alo?!...-ssəsi asta çııxdı.
-Humay?-ən yaxın rəfiqəsinin səsini eşitdi
-Eşidirəm,Nərgiz...-sanki sözü kəlbətinlə çıxardırdı.
-Humay, canım mənim,nə olub sənə? Səsin niyə belə gəlir?-Nərgiz narahat səslə soruşdu.
-Nərgiz, sənə ehtiyacım var,-deyib ağlamağa başladı.-Xahiş edirəm, gəl...
-Yaxşı,canım, narahat olma...Sabah səhər tezdən qayıdıram onsuz da...-Təlaşlı səslə dedi.-Canım, axı nə olub sənə? Hnası əclaf hansı incidib?
-Əclaf?!-güc-bəla ilə sual verdi.-Əclaf?! Mən ona əclaf deməzdim...Dünyanın ən murdar insanı deyərdim...
-Yaxşı, canım, sakitləş...İstəyirsənsə, mənə indi danışa bilərsən...
* * *
Oqtay maşını yüksək sürətlə idarə edirdi.Maşını kəskin hərəkətlə yolun kənarına sürərək dayandırdı.Alnını sükana qoyub gözlərini yumdu.
"İlahi!...Hər dəfə eyni hissləri yaşamaqdan bezmişəm artıq!...Niyə hələ yaşayıram?!...Ailəm məni səhralarda buraxıb getdi...Kaş ki, mən də onlarla bir gedərdim!..."
Çalınan telefon zəngindən gözlərini açdı.Əlini cibinə salıb telefonunu çıxartdı.Ekrana baxdı.Zəngi qəbul etdi.
-Eşidirəm,-deyib kürəyini arxaya söykədi.
-Oqtay, sənədlərə imza atmaq