təsdiqlədi.
Kərim baba deyilənləri eşitmirdi.
"Məqsədi nədir görəsən?! Əgər mənim tanıdığım adamdırsa..."
* * *
Qədirlə Rafiq fotolara baxdıqdan sonra oranı tərk edirlər.Liftə minib 1 nömrəsini basdılar.Lift aşağı enməyə başladı.
-Başımızın bəlaya girməyəcəyinə əminsən,Qədir?-kinayə ilə soruşdu.
Qədir Rafiqə yaxınlaşıb gözlərinin içinə baxdı.
-Narahat olma, dostum!hər şey nəzarətim altındadır.
Liftin qapısı açıldı.Liftdən çıxıb getməyə başladılar ki,tanış səs eşidildi.
-Məni özünüz bu xarabaya çağırırsınız, amma gözləmədən gedirsiniz, cənablar!
Soyuq səs tonu və acı kinayə ilə deyilmiş sözlər...
Qədirlə Rafiq heçbir şey olmamış kimi arxaya çevrildilər.Qarşılarında Oqtay dayanmışdı.
-Oqtay, tıxaclarda ilişib qalan sən idin, day biz yox!-Qədir onun gözlərinə baxıb dedi.
-Sənədləri imzaladın?-Rafiq soruşdu.
-Həm incələdim, həm də imzaladım!
Qədir Oqtaya baxıb başını buladı.
-Getdik o zaman!
Hər üçü də addımlamağa başladılar.Hər tərəf bomboş idi.Qarşılarına qapı çıxdı.Rafiq irəli gələrək qapını açdı.Özü içəri girdi.
-Hə,Oqtay,nə əcəb sənin bu dəfəki taktikan işə yaramadı?!
-Zaman lazımdır, Qədir müəllim!
İçəridən Rafiqin səsi gəldi.
-Gəlin!!!
Qədirlə Oqtay bir-birlərinə baxıb içəri keçdilər.Burada işıq çox zəif yanırdı.Qarşılarında daha bir qapı var idi.
Rafiq nə qədər çalışırdısa, aça bilmirdi.Oqtay irəli gələrək çiyni ilə qapıya zərbə vurdu.Qapı açıldı.
Üçü də bir-birllərinə baxıb içəri girdilər.
Bura adi kabinet idi.Lakin fərq var idi!!!
Bu kabinetdə sənədlər var idi!...
* * *
Humay gözlərini məchul nöqtəyə zilləyərək çarpayının üstündə dizlərini qucaqlayıb əyləşmişdi.
Birdən telefon zəng çalındı.Humay diksindi.Cəld başını tumbaya tərəf çevirdi.Telefon vibrasiyada olduği üçün titrəyirdi.
Humay gözlərini geniş açaraq dərindən nəfəs aldı.Əlini uzadıb telefonu götürdü.Ekrana baxdı.Tanımadığı nömrə.Bir anlıq duruxdu.Telefonu tumbaya buraxdı.
Amma zəng ara vermirdi.Humay bezgin şəkildə telefonu götürüb zəngi qəbul etdi.
-Alo?!-səsi bir