ə gələcəksən??
-Yox!!! İşim var!
-Bəs nə vaxt?
-Aygün, sənin işin-gücün yoxdur?
-Darıxmışam sənin üçün...
Oqtay cəld zəngi sonlandırdı.
"Bircə sən əsskik idin!..."
Maşını holdinqin qarşısında saxladı.İçəri girdi.
-Oqtay bəy, Qədir müəllim sizi istəyir.
-Aydındır,-deyib pilləkanla çıxmağa başladı.
-Oqtay-aşağıdan səs gəldi.
-Nə var yenə,Fuad?!
-Sənədlərə baxmalısan,-hirsli səslə dedi.
-Kabinetimə qoy, gəlib baxaram! İndi isə Qədir müəllim görüşüm var...
Oqtay laqeydliyi Fuadı özündən çıxartdı.Onun qolundan tutub kobud şəkildə dayandırdı.
-Sənin nəyin var?...Mındən nə gizlədirsən?
-Gizlədirəmsə, lazımdır!-Deyib kəskin şəkildə onun əlindən azad oldu.-Rahat burax məni!
* * *

-Oho! Rəsul bəyimiz, xoş gəlib, səfa gətirib! -Nərgiz onu qucaqladı.-Nə var -nə yox?!
Nərgizin nəyə işarə etdiyi başa düşən Rəsul gülümsədi.
-Ehh, Nərgiz xanım, heç nə yoxdur...
-YALANÇI!!!-zarafatla deyib onun çiyninə yumruq atdı.
-Ayy...Vay, dədəm, vay!...Ay qız, səni məni dəqiq öldürmək istəyirsən?
-Böyük məmnuniyyətlə!
Humay Nərgizlə Rəsulun şirin davalarına baxıb gülürdü.
-Dostlar, dava bitdi!
-Baş üstə, komandır bacım!-Nərgiz əlini alnına qoyub dedi.
-Vauu....Komandir bacı?!...Xi-xi-xi...
-Rəsul, xırıldama sən də! Yoxsa sənin qarşına eybəcər adam çıxadaram,-Nərgiz bunu deyib tez də peşman oldu.Əli ilə ağzını yumdu.
Rəsul heç nə anlamadı.Humayın gözləri sanki çuxura düşdü.Ortalığa ölüm sükutu çökdü.
-Nə baş verib?-Rəsul ciddi və asta səslə soruşdu.
-Şey...Rəsul...Humaya kömək lazımdır...
Rəsul əvvəlcə Nərgizə, sonra Humaya baxdı.
-Biriniz mənə adam dili ilə başa salın görüm nə baş verib axı?!
Humay key kimi divanda əyləşdi.Nərgiz onun yanında əyləşib əlini çiyninə qoydu.
-Canım, bağışla...Mən bunu zaraftla demişdim...
-Nərgiz!!!-Rəsulun səsi əsəbdən titrəyirdi.-Nə baş verib?
Humayın səssiz qalması Rəsulu dəli edirdi artıq. Qarşısında əyləşib üzünü əlləri arasına aldı.
-Mənim gözəl mələyim, de görüm, o eybəcər kimdir və səndən nə istəyir?
* *