u inandırmağa məcbur edir.
-Yaxşı, sən deyən olsun,-deyib qolu saatına baxır.-Mənim bir balaca işim var...Getməliyəm.
-Kömək lazımdır?!-titrək səslə soruşdu.
Nərgiz indi fikir verdi.Rəsul gərginlik içində idi.Bütün bədəni titrəyirdi.Gözlərini qıyıb soruşdu:
-Nə olub sənə?
-Heç nə...Heç nə olmayıb...
-Düzünü de: o adamı tanıyırsan, ya yox?!
Rəsul anidən verilən sual duruxdu.Ayağa qalxıb Nərgizin gözlərinə baxdı.
-Nərgiz, əslində tanımıram...Amma...
-Amma nə?!
-Deyilənlər tamamilə şaiyələrdir...O, elə adam deyil!...
Nərgiz böyümüş gözlərlə Rəsula baxdı.Rəsul udqunub başı ilə təsdiqlədi.
* * *
-Nə var,Aygün?! Yenə nə olub?
-Heç bir şey olmayıb...Sadəcə sənii görməyə gəlmişəm...-Aygün yalvarış dolu dolu gözlərlə ona baxdı.-Şey...Səndən bir şey istəyəcəm...
Oqtay sərt baxışla ona baxıb başını tərpətdi.
-Eşidirəm!
-Bu gecə yanıma gələ bilərsən?
"Ya Allahım!...Mənə səbr ver..."
-Aygün, mənim işlərim var!
-Amma...
-Aygün!!!
-Yaxşı, mən getdim, yazıq səslə deyib kabineti tərk elədi.
Oqtay dəstəyi qaldırıb soyuq səslə dedi:
-Mənə Fuadı bağlayın!...Fuad, yanıma gl!...
15 dəqiqədən sonra Fuad onun kabinetində idi.
-Eşidirəm,Oqtay!...Nə olub?! Nə gözlərini zilləmisən mənə?!
-Səndən bir şey xahiş edə bilərəm?
Fuad təəccüb dolu baxışlarla ona baxıdı.
-Nəsə olub?!
-Aygün...Axşam onun yanına gedə bilərsən?
-Oqtay!-Fuad səsini qaldırdı.-Ağlını itirmisən sən?! Bu nə təklifdir?!
-Fuad, sənə bir dəfə dedim, yenə deyirəm: Mən Aygünə toxunmamışam!Aydındır?!
-Xeyir, cənab, aydın deyil! Mənə adam kimi başa salsan, bəlkə onda aydın olar!
-Onu komadan çıxardıb evinə aparmışdım...Ev isə sözün əssl mənasında zir-zibilin içində idi...Qız el vəziyyətdə idi ki, özünə çətin gəlmişdi...Mən evə qulluçu gətirib evi təmizlətdirdim...Hər axşam onunla maraqlandım...
-Belə də bilirdim...Bilirdin ki, səndə vicdan var...Yaxşı, sonra?!
-Sonrasını bilirsən...Qırsaqqız olub əl çəkmir...
-Yəni, Aygünün psixi pozğunluqları var?!
-Böyük ehtimalla-hə!
-Və ona heç