a dayadı.
-Bizi raha burxın,-deyib katibəyə baxdı.
Gənc qız udqundu
-Baş üstə, xanım,-deyib kabineti tərk etdi.
-Eşidirəm,Rəsul.Yenə nə olub?!-soyuq səs tonu ilə soruşdu.
-Humay, ağılsızlıq edirsən! Bu boyda holdinqi təkbaşına xilas edə bilməyəcəksən! Axı niyə bunu başa düşmək istəmirsən? NİYƏ?!-səsini qaldırdı.
-Mənim heç kəsin köməyinə ehtiyacım yoxdur
-Ya Rəbbim! Bu qız məni dəli edəcək!!!...Humay, sənə deyirəm: Sənin bu qürurun sənə baha başa gələcək! Bəzən düşünürəm ki, sən qəsdən belə edirsən ki, holdinq öz-özünə batsın!
-NƏ??!Rəsul, nə danışdığını bilirsən ümumiyyətlə?! Mən atamın min bir əziyyətlə qurduğu holdinqi niyə batırmalıyam?!Ağlını başına yığ!
-Əsil sən ağlını başına yığ!!!-Rəsul bir anlıq susub ona baxır-Niyə bizim təklifimizi qəbul etmirsən?
-Rəsul, mən axı sizə dedim ki, heç kimi bəlaya salmaq istəmirəm!
-O zaman holdinqi burax!
-Rəsul, mən atamın holdinqini buraxmayacağam!!!
-Səni tanıya bilmirəm artıq!!! Yəni bu lənətəgəlmiş holdinq sənə bu qədər dəyərlidir?!
-Rəsul!!! Çıx kabinetimdən!!!
-Bir söz deyim sonra!!! Bilirsən nə var?! Sən əgər Oqtayın təklifini qəbul etsəydin, alçalmazdın...Çünki o, elə bir adam deyil!...
Humay anlaşılmaz baxışlarla Rəsula baxıb soruşdu:
-Sən...onu tanıyırsan?
-Yox!...Amma bir şeyi bilirəm: Onun haqqında deyilənlər yalandır!...Onun üzünü eybəcər vəziyyətə düşməsinə baxma...Əəl insandır...
Rəsul bunu deyib kabineti tərk etdi.Humay şok olmuşdu.Rəsul Oqtayı tanımırdısa, niyə belə əminliklə danışırdı.Əyləşib fikirləşməyə başladı. Bu zaman stolun üstündəki telefon zəng çaldı.Əlini uzadıb dəstəyi qaldırdı.
-Eşidirəm...Kim???
* * *
-Kərim baba, bir şey soriuşa bilərəm?
-Soruş, Tural balam.
-O adam haqqında elə dünən elə danışdınız? Sanki onu tanıyırsınız,-Tural udqunub dedi.
-Oğlum, məni diqqətlə dinlə.-Kərim bab əlindəki işi bir kənara buraxdı.-Heç vaxt bir insanın qəlbini tanımadan onun haqqında pis fikirlər yürütmə!Axı sən hardan biləsən ki, o, nələr yaşayır?...Hə, mən onu tanıyıram...Və çox