müəllimin sənə heç nə deməyib hələ?-hiyləgər təbəssümlə soruşdu.
-Bu axşam özüm ora gedəcəyəm, general!
-Nə?-generalın gözləri hədəqəsindən çıxdı.
-Nə olub?-kapitan təlaşla içəri girdi.
-Sən də gedib gəlməyə vaxt tapdın!-general başını silkələyib dedi.-Oqtay, ehtiyatlı ol!
-Narahat olmayın, general!!
-Bir şey soruşmaq istəyirəm,-kapitan Oqtayın qarşını kəsdi.-İnsanları özünə necəm inandırırsan? Heçmi yalan söyləmədin?
-Həyaatımda yalnız və yalnız bir dəfə yalan söylədim...Onunla da bacı-qardaşımı itirdim...Ondan sonra heç yalan söyləmirəm,kapitan...Sadəcə olaraq taktika dəyişdirirəm...
Oqtay bunu kapitan gözlərinə baxaraq deyəndən sonra kabineti tərk erdi.
-İnanılmaz,general!...Gözləri ilə mənə həqiqəti dedi.
-Hə, -general başı ilə təsdiqlədi.-Belələri yalan söyləmirlər...
-Bəs nə vaxt?!
-Çox yaxında,oğlum...Çox yaxımda!...
* * *
-Xala,mən gəldim,-deyib arxadan onu qucaqlayır.
Sunay sevinərək çevrildi.Güünayı bağrına basdı.
-Xoş gəldin, gülüm mənim.
-Xala, anam hanı bəs?
-Turalla birlikdə alış-verişə çıxdı.
-Bəs Kərim bab?
-O, yorğun olduğu bir az yatır?
-Humay xanım hələ gəlməyib?
-Mələyim, nə olub sənə bugün? Bu nə təlaşdır?!
-Xala, mən sənin oğlunu tapmaq istəyirəm.
Sunayın gözləri dolur.Qızı bərk bağrına basıb deyir:
-Günay, qızım mənim, mən onu illərdir axtarıram...
-Narahat olma, xala, əminəm ki, o, üzə çıxacaq,-Günayın da gözləri doldu.
-Sadəcə onun üzünü görmək, qoxusu almaq istəyirəm...Başqa heç nə...
-Bəs sənə "ana deməsini?
-Mən bu illər ərzində yanında deyildim...Kim bilir, bəlkə mənə nifrət edir...
-Yox, xalam mənim...Nifrət edə bilməz...Çünki sən əsl mələksən...Sən mənə analıq etdin...Anamı ayaqda saxladın...Turala göz bəbəyi kimi baxdın...Humay xanıma qulluq etdin...O, sənə nifrət edə bilməz...
Günay danışdıqca göz yaşları yanaqlarına, ordan da çənəsinə doğru süzülürdü.Sunay qıza baxaraq onu bərk bağrına basdı.
Birdən eşidilən maşın səsi ikisinin də diksinməsinə səbəb oldu.Darvazanın çırpılmsı isə ikisi də