ə bir-birlərinə baxdılar.Qapının kobud şəkildə açılması ilə gözüyaşlı Humayın görünməsi bir oldu.
-Humay xanım, nə oldu sizə?-Günay təlaşla soruşdu.
Humay cavab verməyib otağına çıxıb qapını hirslə çırpdı.Özünü yatağa atıb ağlamağa başladı.
-Axı niyə?...Niyə?....
* * *
Rəsul öözünə yer tapa bilmirdi.Tez-tez ayağa qalxıb kabinetdə narahat halda gəzişirdi.Axırda Kamalın kabinetinə getməyə qərar verdi.
-Olar?
-Yenə nə olub?-Kamalın gicgahlaarını ovxalayıb bezgin səslə soruşdu.
Rəsul içəri girib əyləşdi.
-Ata, mən səninlə çox vacib mövzü üzrə danışmaq danışmaq istəyirəm.
-Aha!Nəhayət ki, mənim əfəl oğlum mənimlə danışmaq istəyir!Nə olub?
-Şey..Ata...Sən Oqtayı tanıyırsan?
-Oğlum, bu nə axmaq sualdır verirsən mənə?
-Ata, mən bilmək istəyirəm ki, ona güvənmək olar ya yox?!
Kamal gözlərini qıyıb Rəsula baxdı.Rəsulun narahat olduğunu başa düşdü.
-Oğlum, nə olub sənə?
-Ata...Mən ona güvənmirəm...
-Ha!!! Bu vaxta qədər ondan kömək istəyən sən indi ona güvənmirsən?Oğlum, xahiş edirəm, əsəblərimlə oynama! Onsuz da başım partlayır...
-Ata, mən onu Humayın ətrafında görmək istəmirəm.
-Rəsul, mən Humayı məcbur edə bilmərəm...Həm sən niyə hələ susursan? 27 yaşın var, evlənmək vaxtındır...Get,ona etiraf et, amma bəri başdan deyirəm:Məni bu işə qarışdırma! Mən Humayı çox yaxşı tanıyıram!...Və çox gözəl bilirəm ki, o nələrə qadirdir.
Rəsul ayağa qalxıb qapıya doğru getməyə başladı. Əlini dəstəyə atıb burmaq istədi.
-Ata, onun gücü ndədir? Niyə hamı ona inanır?
-Çünki həqiqəti deyir...
15-Cİ BOLUM
Humay özünü yatağa atıb ağlamağa başlayır.Heç özü də başa düşə bilmirdi ki, niyə ağlayır.Atasına görəmi? Holdinqi xilas edə bilməməyinə görəmi? Qədirin onu alçaltmağa çalışmasına görəmi? Yoxsa bütün olanlara rəğmən ona inanmağa məcbur olduğuna görəmi?
Humay səssizcə ağlayırdı.Axı niyə? Niyə ona inanmağa məcburdur? Onun boza çalar sərt baxışları, özünəəmin tərzdə danışığı onun bütün eybəcərliklərini kölgədə qoyurdu.Bir həftə idi ki, dedikləri Humayı bir kölgə kimi