i titrəməyə başladı. -Şey...Qızım..Bu nə sualdır mənə verirsən? -Deməli o manyakın dedikləri doğrudur?!-Humayın səsi titrədi.-Bu holdinqin qurulması...-davam edə bilməyib ayağa qalxdı.-Kamal dayı, düzünü deyin! -Şey...Qızım, əslində bu atanın sirridir. Onu açmaq düz deyil. -Atam 5 ildir ki, həyatda yoxdur,Kamal dayı!-Səsini qaldırdı.-siz onun ruhuna hörmətsizlik edirsiniz. Bunun fərqindəsiniz?! -Axı bu haradan çıxdı?! Qızım, düzünü de, o iyrənc məxluq sənə nə deyib? -Düzünü deyim?-kinayə ilə soruşdu.-Yaxşı,Lamal dayı, deyirəm: Oqtay bəy bu holdinqi iflasdan xilas edə bilər, amma bir şərti var! -Şərt?!-Kamal yerindən dik atıldı.Gözləri qorxmağa başlamışddı artıq.-Nə şərti? -Bilmirəm,Kamal dayı.Amma dediyinə görə mən hansısa həqiqəti üzə çıxartmaqda ona kömək etməliyəm,-kinayə ilə deyib onun gözlərinə baxdı.-Sizcə bu təəccüblü deyil?! Bir nəfər gəlib məni bilmədiyim həqiqətlə hədələyir. -Sən onun dediklərinə inanırsan?-handan-hana soruşdu. -Bəzən elə insanlar olur ki, hər kəlməsində həqiqət olur.Kamal dayı, mən Oqtayı araşdırmışam.Onun kimi soyuqqanlı, zəhmli, həyatın acıları ilə qarşılaşan insanlar nadir hallarda yalan deyirlər.Onun üzündəki yanıq izləri onu sındıra bilərdi, amma sındırmadı! O cür üzlə cəmiyyətdən qaçmayan biri gəlib mənə istədiyi yalanı söyləyə bilməz.Niyə bunu anlamaq istəmirsiniz, Kamal dayı? NİYƏ?! Kamal Humaya baxdı.Sanki qarşısında 25 yaşlı gənc qız deyil, həyatın sirrlərini bilən bir adam dayanmışdı.Uqdunub başını tərpətdi. -Yaxşı, qızım, nə öyrənmək isətyirsən? -Hər şeyi!-sərt şəkildə bildirdi. -Atan bu holdinqi quranda ortaq axtarışınd idi.Mən ona birini təklif elədim.O insan isə... -Kim idi? -Oqtayın atası Ramil,-təəssüflə deyib baxışlarını döşəməyə dikdi. -Və?!-Humay heç nə anlamadı. -Məsələ onda idi ki, Ramil holdinqin başına keçmək istəmirdi.Atan onu yola gətirib birtəhər razılaşdırdı. -Kamal dayı, mən hələ də başa düşə bilmirəm: Ramil bəy istəmir, amma atam onu yola gətirir.Axı niyə?!Atam özü də bu işi görə bilərdi. -Yox, qızım,