qırsaqqız olub yapışan qadın görməmişəm vallah.Rəsmən əl çəkmək bilmir...Oqtay, onun psixoloji problemləri var...Bunu nə sən çözə bilərsən, nə də mən...Apar psixoloqa göstər!
-Elə bilirsən ki, mən onun müalicə almasını istəmirəm? Fuad, mən dəfələrlə onu aparmağa çalışmışam, amma...
Stolun üstündəki çalınan telefon zəngi onun sözlərini yarımçıq kəsdi.Cəld əl atıb dəstəyi qaldırdı.
* -Eşidirəm...Nə olub yenə?...Yaxşı, gəlirəm,-deyib zəngi sonlandırdı.-Fuad, mən getməliyəm.
-Niyə? Nə olub ki?-Fuad yerindən dik atıldı.
-Qədir müəlim məni çağırır.
-Yenə? Mən başa düşmədim:Sənin Qədir müəllimin işi-gücü yoxdur?! Elə hey səni öz yanına çağırır!...
Oqtay Fuada baxın başını bulayır.
-Yaxşı, Fuad, mən getdim!,-deyib kaabinetdən çıxdı.
Fuad onun gedişini izləyib ürəyində deyir:" Yox,Oqtay...Sən hansısa işlərə qarışmısan...Amma hansı?!"
* * *
Rəsul atasının dediklərini həzm edə bilmirdi.Hiss edirdi ki, Humay gec ya tez Oqtaya inanacaq.Hirslə ayağa qalxıb əllərini şalvarın cibinə saldı.Kabinetdə gəzməyə başladı.
"Yox, mən buna imkan ver bilmərəm...Əgər Humay ona inanmağa başlasa,onu sevəcək...Mən Oqtayı yaxşı tanıyıram...Onun necə bir qəlbə sahib olduğunu bilirəm..."
Qapının astaca açılması ilə Kamalın içəri girməsi bir oldu.
-Oğlum, danışmalıyıq,...
Atasının səsində bir kədər hiss etdi.
-Ata? Nəsə olub?-narahatçılıqla soruşdu.
-Əyləşib söhbət edə bilərik?
-Hə..Əlbəttə ki...Nəsə içəcəksən?
-Yox...
İkisi də əyləşdilər.
-Eşidirəm,ata...,
-Oğlum, məni diqqələ dinlə...Biliəm ki, Humaya boşş deyilsən, amma qız səni sevmir...O, sənə qardaş gözü ilə baxır...
-Ata, bilirəm, amma...Özümlə də bacarmıram...
-Oğlum, bax sənin gələcəyin hələ qabaqdadır..Mən bəzi valideynlər kimi səni evlənməyə məcbur etmirəm...Amma xahiş edirəm, Humayı narahat etmə...
-Ata, inan ki, mən Humayın xoşbəxtliyi hamıdan çox istəyirəm, amma...Əgər o, qızı incidəcək nəsə etsə, özünü ölmüş bilsin!
-Rəsul, səən özün də bilirsən ki, Oqtay belə insan deyil!...
-Ata, mən sədəcə olaraq