a oxumuşuq.
-Və?!
-Humay,lütfən, məni rahat burax, mən evə gedirəm,-deyib mətbəxdən çıxdı.
Humay başını bulayıb onun ardınca getdi.Humay zala keçib Sunayın yanında əyləşdi.Əlini Sunayın üstünə qoyub soruşdu:
-Sunay xala, hər şey yaxşıdır? Axı nə oldu sizə birdən-birə?-asta ssələ soruşdu.
Sunay ona baxıb heç nə demədi.Kərim baba irəli gəlin əlini Sunayın çiyninə qoydu.
-Səbirli ol,qızım,-titrək səslə dedi.
Tural isə anlaşılmaz baxışlarla hamıya baxırdı.Ayaq üstə dayanaraq yumruqları yığıb buraxırdı.Kərim baba onun halındakı dəyişikliyi sezib yanına gəldi.Qolundan astaca tutub ehtiyatla bağa çıxartdı.
-Kərim baba, xahiş edirəm, deyin görək, nə baş verib axı?!
-Sunay...
-Nə olub Sunay xalaya?!-az qala inildədi.
-Sunayın təzəcə doğulmuş körpəsini 25 il əvvəl alçaq əri aparıb satmışdı...
-NƏ?!-Turalın gözləri bərəldi.-Nə edib?Satıb?
-Şşş...səs tonunun aşağı sal...Eşidə bilərlər...
-Yəni indicə burdna gedən oğlan onun oğludur?!....Kərim baba, 25 il vaxt....
-Uşaq əclaf atasının lap kopyasıdır...
-Kopyasıdır deyərkən?!
-Üzü...üzü atasına oxşayır...Ya Rəbbim, kömək ol bizə!...
-Nə edəcəyik indi bəs?..Gedək o oğlana xəbər verək, Kərim bab...
-Off!...Oğlum, ehtiyac yoxdur...Onsuz da Oqtay ona hər şeyi ayrıntısı ilə danışacaq...
-Oqtay?..Yəni o adam...
-Hə..Mən Oqtayı çox yaxşı tanıyıram..O, vicdan əzabı içində yaşamaqdansa, hər şeyi adamın üzünə vurmağı üstün tutur...
-Bəs...Bəsonun üzü...Üzü necə yanıb?
-Səlim...Səlimi xilas edərkən yanıb...-Kərim babanın gözündən yaş damıları süzülməyə başlandı
-Kərim baba, yalvarıram, ağlama,-deyib onu qucaqladı.
* * *
-Fuad, bəlkə enəsən?!
Fuad başını başının şüşəsinə dayamışdı.Fikrə getdiyi bəlli idi.Oqtayın hökmlü səsi onu diksindirdi.
-Hə, nə dedin sən?
-En!-deyib özü maşından endi.
Fuad qorxu və anlaşılmaz baxışlarla maşından endi.Oqtay onun qarşısında dayandı.
-Fuad, səni çox yaxşı başa düşürəm...İnan mənə...Eyni şeyləri mən də yaşamışam...Amma fərqli ortamda....
-Bilirəm,Oqtay, bilirəm...Mən