, sakitləşin...
Humay onu sakitləşdirməyə çalışsa da, özü də səssizcə ağlayırdı.Göz yaşları yanaqlarından çənəsinə doğru süzülürdü.
-Səidə xanım, siz təkcə anamın adını daşımırsınız, eyni zamanda atamın uzaqdan da olsa qohumu hesab olunursunuz...Xahiş edirəm....
-Humay...Səidə...Ağlamayın...
Hər ikisi də arxaya çevrildilər.Kərim baba onlara gözüyaşlı baxırdı.
-Kərim baba, bacarmıram...
-Humay, səninlə bir şey haqqında danışmalıyam...
-Əlbəttə ki, Kərim baba...Səidə xanım,mən bir azdan gəlirəm, narahat olmayın...
Kərim baba ilə birgə bağa çıxdılar.
-Buyurun,Kərim baba,-deyib göz yaşlarını sildi.
-Qızım, sən niyə dünən məndən Oqtayın üzünün necə yandığını soruşdun?
-Oqtay bəy özü danışanda inanmaqda çətinlik çəkdim...Atamı xilas etməklə özünü oda atdı....Amma anlamadığım məqamlar o qədərdir ki...İlk öncə atam Ramili şirkətin başına gətirir, daha sonra şirkət gizli yolla Qədirin əlinə keçir və bununla bağlı iflas yaşanır...Atam kömək üçün Oqtaya müraciət edir...Kərim baba, bütün bunlar nə deməkdir axı?!...Niyə hər şey belə qarmaqarışıqdır?!...Niyə heç bir şey öz axarı ilə gedə bilmir?!...Niyə?!...Atam dostunu qoruya bilmədi, özünü qoruya bilmədi...Axı niyə?!...Niyə, Kərim baba?...Niyə?..
Humay danışdıqca göz yaşları sürətlənirdi.Kərim baba qızı sinəsinə bərk sıxıb sakitləşdirməyə çalışırdı.
-Qızım...Balam mənim...İnan ki,əgər bunların cavabını bilsəydim...
-Bəs Oqtay?!...O, hansı sirri öyrənmək istəyir?...Onsuz da hər şeyi bilir...
-Yox, bilmir...Qədir alçağı atasını niyə öldürdü,bilmir...Atan niyə belə bir sazişə imza atdı, bilmir...Niyə Qədirin yanında çalışır, bilmir...Bilmir, qızım...İnan ki, bilmir...Mən onu tanıyıram...Nələr yaşadıqlarını bilirəm...O, heç vaxt bilmədiyi bir işə qol atmaz...Burada hansısa qaranlıq məqam var...Və məqam sənin əlindədir...Oqtay bunu hiss edir...O, səni görünməyən təhlükədən xilas etmək istəyir...Amma...
-Amma?!...
-Amma heç istəmir...Mən bunu onun gözlərindən görürəm...Heç istəmir...
-Kərim baba, nəyi