istəmir?-Humay heç nə başa düşmədi.
-Sənin bütün bunların sirrini öyrənməyini...
-Niyə?...Valideynlərim niyə öldülər axı?..
-Elə buna görə...Onlar nəyisə bilirdilər...
-Bəs mən nə edim indi?!
-Qızım, sən qürurlu qızsan...Doğru qərar verəcəyinə inanıram...Qəlbin nə deyirsə, onu da et!...Mən sənin arxandayam, sənə yol göstərəcəyəm...
-Sağ ol, Kərim baba...
* * *
-Deməli belə!...Dünənki sənədlər...-Fuad key kimi danışmağa başladı.
Oqtay Fuadın halını görüb işarə ilə katibəsinin kabinetdən çıxmasını istədi.Katibə başını tərpədib çıxdı.Fuad buna bəndmiş kimi əyləşdi.Sanki llərin yorğunu idi.Gözləri qipqirmizi qızarmışdı.
-Eşidirəm,Fuad!...
-Mən nə edəcəyəm,Oqtay?!...Çaş-baş qalmışam...İllər sonra mənimlə bağlı hansısa həqiqət ortaya çıxır, qalmışam belə...Bilmirəm nə edim-nə etməyim...
-Sənə bu dəqiqə gözlərini yumub dərindən fikirləşmək lazımdır...Özü də belə ortamda yox!...
-İstəyirsənsə, səhraya gedim, hə?
Fuadın key kimi danışdığını görən Oqtay ayağa qalxıb onun yanına gəldi.
-Qalx!-deyib onun qolundan tutub qaldırdı.
Fuad anlaşılmaz baxışlarla ona baxıb birdən dəli kimi gülməyə başladı.
-Oqtay, axı hara qalxım?!...Hə?...Mən artıq ölüyəm, dostum...İllərin ölüsüyəm....Sadəcə olaraq bunu indi başa düşmüşəm...
-Fuad, özün çox gözəl bilirsən ki, əsəblərim daşdan deyil!...Gedirik!
Fuad azacıq özünə gəlib gözlərini Oqtaya zillədi.
-Kimsən sən,Oqtay?...Niyə məni hər dəfə xilas edirsən?...
Oqtay yerindəcə daşa döndü.Baxışlarında bir sönüklük əmələ gəldi.Əlləri gücsüz halda yanına sürüşdü.Fuad onun bu halınəı görüb dəhşətə gəldi.
-Oqtay, yalvarıram, bağışla məni...İnan ki, mən elə söz demək istəmədim...Mən...
Fuad sözünü bitirə bilmədi.Çünki Oqtay ildırım sürətilə kabineti tərk etmişdi.Fuad uzun müddət yerindəcə quruyub qaldı.Handan-hana özünə gəlib gözlərini geniş açdı.
-Lənət olsun!..Off!...Neylədim mən axmaq?!..Oqtay!!!-qışqırıb onun ardınca getməyə başladı.
Amma tapa bilmədi.Oqtay maşınına minib holdinqi tərk eləmişdi.
-Şey...Oqtay bəy