ə bilərəm?...
-Əlbəttə ki...Keç,-deyib onu içəri dəvət etdi.
-Kimdir gələn?-Kərim baba evdən çıxıb səsləndi.
Günay titrədiyindən cavab verə bilmədi.Fuad isə daş kimi dayanmışdı.Kərim baba onlara yaxınlaşdıqca təəccüblənirdi.
-Sən?...
-Hə...Görüşmək istəyirəm...
-Əlbəttə ki...
Kərim baba əlini onun çiyninə qoyub evə tərəf addımlamağa başladı.Fuad addımlarını güc-bəla ilə atırdı.Qapının ağzına gəlib çatanda birdən dayandı.
-Oğlum...Nə oldu?-Kərim baba narahat səslə soruşdu.
-Mən...mən...qorxuram...İllər sonra...
-Başa düşürəm...Amma burada nə sən güünahkarsa, nə də Sunay...O əclaf sizi ayırmasaydı...
-Mən ona çox oxşayıram?...
-Üz quruluşun hə, amma gözlərin ananındır...
Kərim baba qapının dəstəyini burdu.Qapı astaca açılmağa başlandı.Fuad qorxu dolu baxışlarla Kərim babaya baxdı.
-Mən... bacarmaram..
-Bacararsan...Oqtay sənin kimi qorxağı heç vaxt bağışlamaz əks təqdirdə...
-Oqtayı haradan tanıyırsınız?
-Bir müddət bu evə qonaq qismində yaşamışdı...Onun elə dərim və mənalı gözləri var ki....
-Yaxşı...
Kərim baba onu içəri buraxdı.Fuad ağır addımlarla içəri girdi.Gözlərini yumdu.Yumruqlarını bərk sıxıb buraxdı.Təkrar gözlərini açanda Sunayı qarşısında gördü.Sunay ona yaxınlaşıb əllərini üzünə qoydu.
-Mənim balam...-deyib ağlamağa başladı.
Fuad daş kimi qadına baxmağa davam edirdi.Sunay əllərini oğlunun üzündə gəzdirməyə davam elədi.Əlləri titrəyirdi.
--Sakitləş,Sunay,-Kərim baba bunu deyib Sunayın qolundan tutdu.-Sakitləş,qızım...O burdadır...
Fuad qadına baxdıqca məhv olurdu.Kərim baba Sunayı sinəsinə sıxıb qucaqladı.
-Şşş...Sakitləş, qızım...
-Əgər mən sizə narahatlıq törətdimsə, üzr istəyirəm.-deyib çıxmaq istədi.
-Yooooxxx, geeetttməəə,-Sunay fəryadedici səslə səsləndi.-Getmə, yalvarıram sənə...İstəsən ayaqlarına qapanaram, amma getmə...Yalvarıram getmə...
Fuad qadının fəryad və acı dolu səsindən geri çevrildi.Sunay ona yaxınlaşdı.Titrəyirdi.Onun aşağı əyildiyini görən Fuad cəld onu saxlatdırdı.
-Lazım deyil, xahiş edirəm...Mənə əzab