verməyin...
* * *
Oqtay onu maşınla harasa aparırdı.Humay əlini ona verəndə içində bir titrəmə keçmişdi.
-Siz məni hara aparırsınız?-udqunaraq soruşdu.
-Həyəcanlanmağa ehtiyac yoxdur,Humay xanım...-deyib maşını saxlatdırdı.
-Bura haradır?-maşının qapısını açıb yerə endi.
-Depo,-deyib maşının arxa qapısını açıb ordan ağ sellofan əlcəklər çıxartdı.-Buyurun!
Humay gah ona, gah da əlcəklərə baxdı.
-Bu nədir?
-Ehtiyat igidin yaraşığıdır,Humay xanım...Geyinin, zəhmət olmazsa.
Humay ona uzadılmış bir cüt əlçəyi götürdü.Barmağındakı üzüyü çıxardıb cibinə qoydu.Əlcəklərio geyindi.
"Mən niyə bu adamın bütün əmrlərini yerinə yetirirəm?!...Off, Humay, sənin ağlın çatmır da!...Bu adamın mistik gücü var..."
-Humay xanım!
Oqtayın hökmlü səsi onu diksindirdi.
-Eşidirəm,Oqtay bəy!
-Narahat olmayın...Mən nə özümə,nə də başqaların cadu elətdirməmişəm!-deyib depoya tərəf addımlamağa başladı.
Humay təbəssümünü saxlaya bilmədi.
-Dəli ki dəli!-astaca deyib arxasınca getməyə başladı.
Oqtay gəlib deponun qapısına çatdı.Humay Oqtayın hərəkətlərində azacıq narahatçılıq sezdi.
-Nəsə olub?-astaca soruşdu.
-Humay xnım, mən dedim ki, ehtiyat igidin yaraşığıdır.
Oqtayın baxışlarındakı susqunluğu görüb heç nə demədi.Oqtay əlini dəmir dəstəyə atıb onu bir kənara çəkdi.Zərblə çırpılan qapının səsi Humayı qorxutdu.
-Üzr istəyirəm...Belə olacağını bilmirdim...
-Oqtay bəy, orada nə var axı?!...
-Sizə deyən olmayıb ki, bizim holdinq mafiya ilə əlaqədardır?!
-Kamal dayı danışıb, amma...
-Amma nə?!...
-Boş verin.
-Boş vermirəm, Humay xanıım!
-Ya Rəbbim!...Oqtay bəy, siz məni bu xarabaya niyə gətirdiniz?
-Girin,.
Onun hökmlü səsi Humayı yenə diksindirdi.Udqunaraq içəri keçdi.Oqtay onun ardınca girib qapını örtdü.Ətraf bir an qaranlığa qərq oldu.Humay qorxmağa başladı.Amma susmağa üstünlük verdi.
-Afərin sizə, Humay xanım!
Oqtayın səsi uzaqdan gəlirdi sanki.Humay ağzını açmaq istəyəndə ətraf gur işığa boyandı.Ani və sürətli işiq Humayın gözlərini qamaşdırdı.Əli ilə gözünün