soruşdu.
-Sevmir, sevmir, sevmir...
Sunayın hönkürtüsünü eşidən Fuad dik atılıb mətbəxə tərəf gəlməyə başladı.
-Sakitləş, bacı...
-Xala, xahiş edirəm, özünü ələ al...Sən axı güclüsən...
-Fuadın mətbəxə girdiyini görəndə ikisi də kənara çəkildilər.Fuad Sunayın qarşısında diz çöküb əlləri əllərinə aldı.Bərk öpərək gözlərinin içinə baxdı.
-Mənə bir az vaxt verin...İnanın ki, mən sizin hər birinizi sevəcəm...Əgər sevməsəm Oqtay da, Mehraban xala da məndən üz çevirəcəklər...
Fuad danışdıqca göz yaşları axırdı.
-Mehriban xala?-Sunay asta səslə soruşdu.
-Bəli...Məni böyüdən...Əgər istəsəniz sizi tanış edərəm...
Kərim baba bu mənzərəyə uzaqdan seyr edib səsizcə ağlayırdı.Tural qapını açıb içəri girdi.
-Kərim bab?!Nə olub? Biyə ağlayırsan?
Başını mətbəxə tərəf çevirəndə hər şeyi başa düşdü.
-O?!
-Hə...Oqtay hər şeyi olduğu kimi danışıb ona...
-Kərim baba, bir az kobud çıxacaq bilirəm, amma maraqlıdır...Oqtay bütün bunları haradan bilir axı?
-Mən danışmışam vaxtilə...Dərlsərin necə keçdi?...
-Yaxşı, -deyib əlindəki kitabla dəftəri bərk sıxdı.-Bugün professor məni tərfilədi,Kərim baba...
Kərim baba göz yaaşları içində gülümsündü.
* * *
Kamal qarşısında əyləşmiş oğluna baxdı.
-Özü də harada-harada....Oğlum, ağlını başına artıq!!!
-Ata, mənim ağlım başımdadır!
-Doğrudan?!...Onda mən niyə görmürəm?...-Kinayə ilə soruşdu.
-Ata!...Sən məni axmaq hesab edirsən?
-Axma yox, dəli....Bir daha o qızları narahat etmə!...
-Mən Humayı sevirəm,ata...
-Əvvəlcə Nərgizdən istifadə etdin, indi isə Humaya keçirsən?...Bax, oğlum, əgər o qıza da bir şey etsən, özündən küs!
-Sən necə atasan ki, oğlunla belə danışırsan!...
-Səni ağlın deyəsən havadadır!...O boyda korporasiyanı bir tərəfə atıb burada iş axtaran sən deyildin?..Oğlum, sənə axırıncı dəfə deyirəm: Humayı narahat etmə!
-Ata, axı iflası dayandırmaq mümkündür...
-İflas labüddür...
Rəsul yerindən dik atıldı.Eşitdiklərindən dəhşətə gəldi.
-Ata, mən hələ korporasyaya rəhbərlik edirəm...İflas dayandırıla