anlıq özünü itirdi.Bütün bədəni titrəməyə başladı.
-Sən çox yaxşı insansan, Fuad...
-Məni yaxşı insan edən Oqtaydır,Nərgiz....Mən hələ onun kimi insana rast gəlməmişəm...
-Bəs niyə onun haqqında xoşagəlməz sözlər gəzir?
-Üzü yanmış bir insana cəhənnəmdən qonaq gəlmiş şeytan kimi baxırlar...Daha düşünmürlər ki, onun içində əsl mələk gizlənib....
Nərgiz özü də başa düşmürdü ki, niyə onu dinləyir.Fuad onun gözlərinə baxdı.
-Hələ də onu sevirsən?
Anidən verilən suala Nərgiz duruxdu.Gözlərini Fuadın kədərli gözlərindən çəkə bilmədi.
* * *
Nərgiz taksi ilə gəlib evinə çatdı.Kərim baba onun halındakı gərginliyi sezdi.Humay heç kimə baxmadan otağına qalxdı.Qapını hirslə çıpıb yatağında oturdu.Başını əlləri arasına aldı.Hirdənmi, həyəcandanmı titrəyirdi, özü də bilmirdi.Gözlərini yumanda Oqtayın nəfəsini üzündə hiss edirdi.
Ayağa qalxıb pəncərəyə yaxınlaşdı.Gözəl hava var idi.Birdən telefonun zəngini eşitdi.Çantasına yaxınlaşıb telefonu çıxartdı.Ekrana baxanda az qaldı ki dəli olsun.Hirslə zəngi qəbul etdi.
-Eşidirəm!
-Humay xanım, sizinlə axşam görüşə bilərik?!...Narahat olmayın, işlə əlaqədardır...
Humay hirsindən əsirdi.Ağzını açıb kobud cavab vermək istəyirdi ki,özünü saxladı.
-Yaxşı...Nə vaxt və harada?...yaxşı...İndi isə,Oqtay bəy, işim var!-deyib zəngi sonlandırdı.
Telefonu əsəblə çarpayıya atdı.Pəncərəyə yaxınlaşdı.Bağa seyr elədi.Kürəyini divara söykədib gözlərini yumdu.Yavaş-yavaş sürüşərək əyləşdi.Dizlərini qucaqlayıb başını onun üstünə qoydu.
-Axı niyə?!...Niyə?!...Oqtayın gücü nədədir?...Niyə söylədiyi hər sözə inanıram?...Niyə?...
Ağlamağa başladı.Qapının astaxa döyülməsi ilə tez göz yaşlarını sildi.
-Gəlin!
Kərim baba içəri girəndə təəccübləndi.Qapını bağlayıb qızın yanında əyləşdi.
-Qızım, nə oldu?!...
-Kərim baba, axı niyə məən ona inanıram?
-Kimə?Oqtaya?...
-Hə...Bilmirım onun gücü nədədir...Amma danışdıqca sanki inanmağa məhkumsan!...
-Qızım , əslində sənə bir sirr açmalıyam...
-Eşidirəm,Kərim baba...
-Oqtay Qədir əclafı ilə