dolmuşdu.
-Sənə nə olub,Nərgiz?...
-Peşmanam, Humay...Çox peşmanam...Kaş ki, onu incitməzdim...Kaş ki...İndi onun necə insan olduğunu görürəm....
-Bəs onu unutmusan?
-Bilmirəm ki...
-Kimdir o?!...
-Sən yaxşı tanıyırsan onu...
-Axı kim?!...
-Rəsul...
-Kim?!...Bizim Rəsul?!...
-Hə...
-Axı sənin kimi qızı niyə sevməyib?
-Çünki...Çünki... səni sevir....
Humay qulaqlarında dəfələrlə əks-səda verən bu sözlərə inanmaqda çətinlik çəkdi.
* * *
Fuad maşını saxlatdırıb endi.Başını qaldırıb göydələnə baxdı.Dərindən nəfəs alıb gözlərini yumdu.İçəri girib liftə mindi.Lift yuxarı qalxmağa başladı.Kürəyini arxaya sökədərək yerə çökdü.
"Mənim günahım nədir ki, bütün bunları yaşayıram?!..."
Liftin qapısı aralandı.Ayağa qalxıb çıxdı.Nömrənin önündə dayandı açarları çıxardıb saldı.Açıb içəri girdi.Zala keçəndə gördükləri qarşısında şok oldu.Oqtay yerdə əyləşmiş, kürəyini divara söykəmişdi.Yanında viski şüşəsi var idi.Viskidən tküb içirdi.Fuad böyümüş gözlərlə ona yaxınlaşıb yanında əyləşdi.
-İçirsən?-soruşu süzdü.
-Oqtay, bu nə haldır?
-Mən də insanam,Fuad...Niyə bunu anlamaq belə çətindir?!...
Viskini başına çəkdi.
-Səni tanımırlar çünki,-deyib kürəyini divara dayadı.-Yaxşı, de görüm nə olub?...
-Humay...
-Humay?!....Nə olub ona?...
-Heç bir şey...Mənim ağlımı başımdan alıb, vəssəlam!...
-Alıb, yoxsa alır?!...
-10 il...
Fuad eşitdikləri qarşısında quruyub qalır.Tez viskidən özünə süzüb içir.
-Yox bir!...Oqtay, sən nə dediyinin fərqindəsən?!...
-Ağlım başımddır, Fuad...İstər sərxoş olum, istər ayıq!...
-Necə yəni?!...Sən bu illər ərzində atanın qisası ilə yox, Humayı qorumaq üçün əclaf Qədirlə çalışırsan?...
-Nə var burda?!...
Oqtay viskini başına çəkdi.
-Çox şey bilmirsən, dostum...Çox şey....Mənim bildiklərimin 5 faizini bilsən, məndən uzaqlaşarsan...
-Əsla!...Sənin kimi insanı itirməkdənsə, ölümü seçərəm...
-Məndə nə var ki?!...
-İnsanlıq...Qızıl ürək...Nadir xasiyyət...
Oqtay dəli kimi gülməyə başladı. Viskidən təkrar süzüb başına