n oğlan çıxıb irəli gəldi.
-Eşidirəm!
-Əslində eşitmək olmur, amma mən eşitdim,-qorxa-qorxa dedi.
-Nəyi?
-Deponun arxa qapısının açılmasını...
Rəsulla Qədir bir-birlərinə baxıb başlarını tərpətdilər.
* * *
Artıq yeni səhər açılmışdı.Oqtayla Fuad mətəxdə yemək yeyirdilər.
-Nərgizlə nə danışdın?
Oqtayın sualından diksindi.
-Nə demək istəyirsən?-udqunub soruşdu.
-Sən adətən evimə gəlməzsən...Nə olmuşdu dünən?...
Fuad çaydan qurtum etdi.
-Eşidirəm.
-Oqtay, mən daha özümü saxlaya bilmirəm...Bacarmıram...Nə edəcəyəmi bilmirəm...
-Sənə ovaxt deyəndə ki, hələ də sevəcəksən, inanmırdın mənə...
-Hə..Oqtay, nə deyirsən, düzdür, amma xahiş edirəm, kömək elə mənə...
-Nə edim, Fuad?!...
Oqtay başını yellətdi.
-Hə...Əslində haqlısan...Sən nə edə bilərsən ki?!
Fuad bunu deyib köks ötürdü.
-Bəs anan?...Onu gördün?
Qəfil sualdan diksinib Oqtaya baxdı.
-Bilmirəm,Oqtay...Bil-mi-rəm...Nə edəcəyimi, necə düşünəcəyimi bilmirəm...İllər sonra ailəmi tapıram, amma...
Oqtay əlini onun çiyninə qoydu.
-İnan mənə,Fuad...Hər şey düzələcək...Bugün də get...
-Sağ ol,Oqtay, sağ ol...Sən harasa tələsirsən?
-İşim var...Humayla...
Oqtay bunu deyib ayağa qalxdı.
-Oqtay, sən o gün mənə demişdin ki,altdakıları bilsən, mənə edərsən...Niyə elə dedin axı?...
-Mən sadəcə həqiqəti dedim.
-Vecimə deyil,Oqtay...Mən səni buraxan deyiləm!
* * *
Humayla Nərgiz evdən çıxıb maşına əyləşdilər.Maşın artıq yoldakı maşınlara qarışmışdı. Nərgiz sükanı idarə edən Humaya baxdı.
-Humay, Rəsul məsələsi necə olacaq?
-Baxarıq, Nərgiz...Narahat olma...
-Yox, Humay, narahatam...Mən Rəsulun gözlərindəki nifrəti gördüm...
-Nəyi gördün?
-Bəlkə də hər şeyi...
-Nərgiz,sakitləş...Yaxşı, danışaram...
Artıq çatmışdılar.
-Ancaq anlamadığım bir məsələ var...Niyə Kamal dayı oğlunu bu işə aldı?...Lap olsun müvəqqəti...
Humay ağzını açıb cavab vermək istəyirdi ki,telefonun zəngi çalındı.Ekrana baxanda əsəbindən titrəyirdi.Zəngi qəbul etdi.
-Eşidirəm,Oqtay bəy!...Nə?!
Humayın şoka düşmüş üzünü