görəndə Nərgiz azacıq qorxdu.
-Aydındır,-deyib zəngi sonlandırdı.
-Nə oldu yenə?
-Nərgiz, qorxulu şey olmayıb, narahat olma...Axşım görüşməliyəm bu cənabla...İşi varmış...
Humayın əsəblə dnışması Nərgizin gözündən yayınmır.Onlar içəri girdilər.
Rəsul yuxarıdan onları izləyirdi.Az qala partlayırdı..
Oqtay maşını idarə edirdi.Fuad tez-tez ona baxırdı.Nəsə demək, soruşmaq istəyirdi, amma susurdu.Yumruqları tez-tez yığılıb-boşalırdı.Oqtay onu halındakı dəyişikliyi sezmişdi.
-Eşidirəm,Fuad...
-Oqtay, bəlkə deyəsən?!-səsi gərginlikdən titrəyirdi.
-Nəyi deyim?!
-Humaya 10 ili...
Oqtay susdu.Fuad ona baxanda dediyi sözdən peşman oldu.
-Fuad, bağışla, amma bunu edə bilmərəm...
-Axı niyə?!....Niyə istəmirsən ki, Humay 10 ili öyrənsin?...
-Çünki 10 il cəhənnəmdir,Fuad...Sən çox şeyi bilmirsən...Və səni bir daha əmin edirəm:Əəgr bilsən, məni öz əllərinlə öldürərsən...
-Heç vaxt,Oqtay!....Eşidirsən?!...Mən heç vaxt bunu etməyəcəm!!!
-Özünə bu qədər əmin olma, qardaşım!...
-O zaman danış!
-Fuad!!!
-Oqtay,sən mənə inanırsan, ya yox?!...
-Sənə heç kimə inanmayacaq qədər inanıram, Fuad...Və xahiş edirəm, söhbəti qapadaq!...
-Xeyr, cənab, qapatmıram!...Ya sən hər şeyi mənə olduğu kimi danışırsan, ya da ki mən gedib o əclaf Qədirin yaxaxsından tutub hər şeyi bircə-bircə öyrənirəm!....İkisindən biri,Oqtay,ikisindən biri!!!
Oqtay sərt hərəkətlə maşını bir kənara sürüb saxlatdırdı.
-Bunu həqiqətən istəyirsən?
Oqtayın səs tonu Fuadı azacıq hürkütdü.
-Hə...
Oqtay ona öldürücü baxışla baxdı.
-Yaxşı, day günah məndən getdi, qardaşım...
-Oqtay, yadındadır sən mənim həyatımı xilas edərkən mən sənə demişdim ki, dünya dağılsa da mən səni buraxan deyiləm....Yadınadır,ya yox?!....Sən təkcə mənim həyatımı yox, gələcəyimi, ailəmi də xilas etmisən...Mən 14 yaşlı uşaq idim o vaxr...aradan 10 il deyil, lap 100 il keçsin...Eyni sözləri yenə də təkrarlayıram: Nə baş veririsə, versin, mən həmişə sənin yanındayam...
Oqtay Fuada baxıb təəssüfə başını yellətdi.
-Fuad, niyə