olub.Mənsə bunun sadəcə bir neçə səhifəsini bilirdim.Qıza baxanda əslində bir roman olduğunu anlayırdım.Digər səhifələri də oxumaq istəyirdim, suallarım çox idi beynimdə. ama nədənsə bu gün yox. Qıymırdım daha çox ağlamağına.Mən onun yanına təsəlli üçün oturmuşdum axı ağlatmaq üçün yox.Ama təsəlli verməyi unutmuşdum.Özümü qızın yaşadıqlarına qapdırmışdım.
Elə bu anda hamı yeməyini bitirib çölə çıxdı.Və qonaq evinə doğru üz tutdular.Bizsə qaranlıqda ağacların arasında oturduğumuz üçün bizi görmədilər. Saltanatın qız dostları gözləri ilə bizi axtarırdı ama tapa bilmədi.Hər halda evə getdiyimizi düşünüb axtarışdan əl çəkmişdilər.Onlar gözdən itdikdən sonra mən də qalmaq istəmirdim.İlk gündən söz söhbət yaransın istəmirdim.ona görə də qızı getməyə razı saldım.əlindən tutaraq ayağa qaldırdım. Və getməyə başladıq.Yolumuz çox qaranlıq idi.Bacardığım qədər onun fikrini yayındırmaq istəyirdim. Ona görə də bilmirdim heç söhbəti hardan gətirim.Ama bir yerdən başlamaq lazım idi.
- Qaranlıqdan qorxursan?
- Haha mən? Mənim qaranlığı sevdiyim qədər heç kəs sevməz
- Nə əcəb? Qızlar həmişə qaranlıqdan qorxurlar.
- Mən kənddə doğulmuşam və 4-cü sinifə qədər kənddə yaşamışam. Bizdə kənddə elekrik çətin məsələ idi hərdən yanırdı hərdən sönürdü.hər evdə lampa olurdu. Ama ona da hərdən yanacaq tapırdıq hərdən tapmırdıq.Qaranlığa o vaxtdan alışığam.Ama demişdim axı ay ulduz mənim ən yaxın dostumdu.məni həmişə onlar dinləyibdi.Onlarsa yanlız qaranlıqda çıxır.Gülü sevən tikanına da qatlanar deyiblər. Qaranlığı da ordan sevdik.
- Hm maraqlıdı.ama ay ulduza dərdini necə danışırsan?Onlar ki sənə təsəlli verə bilməz.Onlar ki səni qucaqlayıb göz yaşını silə bilməz.
- Bilirsən Hüseyn. Bir yandan qucaqlayıb bir yandan zərbə vuran, həm təsəlli verib həm də quyu qazan bir dostdansa kölgəsinə sığındığın bir ağac, qaranlığına sığındığın bir ay ulduz da yaxşıdı.
- Haqlısan əslində.Ama bir dostun sirdaşın yani etibarlı insan yoxdu ətrafında?
- Güldürmə məni.Nəyim var ki o da olsun? Ən çox