o da qayıdacaq, bir il də oxuduqdan sonra evlənəcəkdi ona dərs deyən bir müəllimlə.
Elə bu an təcili tibbi yardım işçiləri içəri daxil oldu.Sən demə bayılan kimi buranın işçiləri zəng edib onları çağırmışdı.Onlar qızın təzyiqin ölçdülər. Təzyiqi normal idi.Bir neçə sual soruşdular və anket doldurmağa başladılar.Sonra isə bayılmanın qan azlığıdan olduğunu deyib getdi.Artıq planetarium gəzintisi sona çatmışdı və hamı yavaş yavaş çölə çıxırdı.elə Saltanatla mən də çölə çıxdıq.Hərə bir tərəfdə selfi çəkdirirdi.Mən qızın qulağına yavaşca pıçıldadım:
- İstiyirsən bir kafedə oturaq, yorğun görsənirsən gəzmə sən bir özünə gəl məncə.
- Yox gəzəcəm.narahat olma yaxşıyam.
- Noldu deyə soruşmuyacam.sadəcə bu dəfə nədən oldu?
- Danışacam.qoy özümə gəlim hələ.
- Yaxşı
Uşaqlarla yığışıb kollektiv şəkilər çəkdirdikdən sonra yolumuzu botanika bağına saldıq.Ama ora hələ çatmamışdıq ki güclü yağış başladı.Yağışın altında birdən birə hamı qaçmağa başladı.Sanki göydən düşən su damcıları yox silah mərmisi imiş kimi hamı qaçırdı.Müəllimimiz bizi yağışda islanmamaq üçün elə yolun qırağındakı kafeyə çağırdı.biz 35 nəfər idik.xidmətçilər birdən birə bu qədər müştərinin gəlməsindən təəcüblənmşdilər. Ona görə də qaçaraq xidmət edirdilər.Müəllimlərimiz bizə məhşur türk şirniyyatı olan irmikli helvaya qonaq etdilər.Bu altı dondurma üstü halva qoz və antep fıstığı olan qəribə ama dadlı şirniyat idi.Şirniyatı yedikdən sonra fikir verdim ki Saltanat yerində yoxdu.Təxminən harda olacağını bilirdim ona görə də siqaret çəkmək bəhanəsi ilə çölə çıxdım.Elə zənn etdiyim kimi o çöldə idi.Leysan yağmasına baxmayaraq o qollarını açaraq üzünü göyə tutmuş gözlərini isə yummuşdu.Dərin xəyallara dalmışdı.Onu bu həzzdən ayırmaq istəmədim.Gözlərini açıncaya qədər gözlədim.Gözlərini açanda isə məni görən andakı təəcübündən bəlli olurdu ki burda olmağımı hiss etməyib.Məni gülmək tutdu:
- Nolub? Nə özünü yağışın altına vermisən?
- Sənə elə gəlir.Mən bu dəqiqə uçurdum. Ama sən öküzsən belə şeyləri