anlamarsan ki
- Axşama xəstələnəndə gəlib öküzə deyəssən ki mənə aptekdən dərman al.
- Sən demirdin ki Azəraycanda yaxşı məsəl var..At niyə ölsün deyirdin?
- Ölsün yox atın ölümü arpadan olsun
- Hə bax belə.Bu həzzi qaçıra bilməzdim
- Deyəcəm indi həzzini gir içəri..həzzimişş
Bunu deyib qolundan tutub içəri saldım.Çünki çox islanmışdı və bir az da qalsa idi xəstələnəcəkdi.Gecənin bir vaxtı isə şəhərdə aptek axtarmaq kimi bir fikrim yox idi.Tezliklə yağış kəsdi və gəzməyimizə davam elədik.Botanika bağına çatdıq.Burada hamıya bir bilet verdilər və 1 saatlıq da vaxt verdilər.Kim necə istəyir gəzə bilərdi.Bağ girişdən yollara ayrılırdı və bu yolların sonu isə eyni cür bitkilərin yəni ekzotik, subtropik, səhra və s, bitki növlərinə görə ayrılırdı.Bir yolsa sevgi yolu adlanırdı ki bu yol bəy gəlinlə dolu idi.Hər gün toy edənlər toydan qabaq bura gəlib fotosesiya etdikdən sonra toylarına gedirdilər.Bu sevgi yolu yol boyu gül çiçəklərlə, şəkil çəkdirmək üçün fiqurlarla və çiçəklərləə tikilmiş at arabası, sevgi evi falan vardı.Mən əvvəlcə bitkilərlə tanış olmağa başladım və elə ağaclara bitkilərə baxa baxa hara gəlib çıxdığımı hiss etmədim belə.Ama birdən səs eşitdim.
- Niyə tək gəzirsən? Ölmüşəm mən sən tək gəzəsən? – Bu səsi tanımaya bilməzdim təbii ki. Bu onun səsi idi.Ama hardan çağırırdı.
- Heyy burdayam.Lan sağa bax sağa- kolların arasından təkcə başı görsənirdi yolun o biri tayında idi.
- Orda neynirsən? – niyəsə həmişə onu görəndə içimdən ani sevinc hissi keçirdi və nə dediyimi heç bilmirdim.
- Necə yəni neynirsən? Gəzirəm də sən orda neynirsən? Girmisən tikan mikan içinə.gəl bu tərəfə bir gözün gözəllik görsün
- Gözəlliyi burdan baxanda da görürəm.Həm də mən mənimlə danışan gözəllik görürəm.
- Yaxşı ay romanik çox danışma keç bu tərəfə.
Bir sağa baxdım bir sola baxdım, heç kimin baxmadığına əmin olduqdan sonra azərbaycanlılığıma salıb kolu tullanıb o tərəfə keçdim.Yəni sevgi yoluna.Buna qız çox güldü və:
- Sözümü geri götürürəm.Sən hara romantik